Te veilig museum

Het Stedelijk Museum in Amsterdam gaat weer open. Niet helemaal: de nieuwbouw is nog niet klaar. Maar toch: de renovatie van het ‘oude’ gedeelte is voltooid. Dat is goed nieuws. Juist die oudbouw verdient het knetterend van leven te herrijzen uit zes jaren schijndood. In dat stadskasteel klinken de echo’s van legendarische tentoonstellingen.

Het oude Stedelijk is dus nieuw en klaar. Deze week gaat de openingsexpositie ‘Taking Place’ van start, naast het gebruikelijke overzicht van de Voorstellen voor Gemeentelijke Kunstaankopen 2010. ‘Taking Place’ wordt vermoedelijk een indrukwekkende tentoonstelling. Er zijn twintig kunstenaars met klinkende namen geselecteerd. Met de keuze voor het merendeel van hen wordt verwezen naar de geschiedenis van het Stedelijk, naar de tentoonstelling ‘Op losse schroeven’ uit 1969. Daar werd een keur aan conceptuele en arte povera- kunstenaars gepresenteerd.

Ze werden later beroemd, maar het Stedelijk was het eerste museum ter wereld dat hun werk binnenhaalde. Toenmalig hoofdconservator Wim Beeren (later Stedelijk-directeur) gaf hun gelegenheid om, onder het mysterieuze motto ‘Situaties en cryptostructuren’, hellebestormend tekeer te gaan. Zo liet Jan Dibbets door Publieke Werken rondom het museum vijf gaten graven. Marinus Boezem hing beddegoed uit de ramen. Richard Long exposeerde stenen uit Nederlandse rivierbeddingen. Overigens hield het museum de deuren open voor iedere kunstenaar die vond dat zijn werk op de expositie thuishoorde. Beeren zette dusdoende het gangbare kunstbegrip onder druk. Hij maakte school. ‘Op losse schroeven’ wordt nog altijd wereldwijd herinnerd als een evenement van jewelste.

Het vernieuwde Stedelijk neemt de handschoen niet op. Het kiest voor veilige grootheden, wat jonger, wat ouder, een enkeling niet meer in leven, maar allen kunstenaars van gezag. Jan Dibbets is er ook weer bij. Sommigen zijn oude bekenden van de nieuwe Stedelijk-directeur Ann Goldstein, anderen van het Museum zelf. Allen voldoen ze aan stijlen en genres waarvoor datzelfde Stedelijk het publiek in het verleden warm heeft laten lopen. Zelfs de jongste en minst bekende, Navid Nuur, is al veelvuldig opgevallen en als talent herkend.

‘Taking Place’ is de eerste kennismaking met het nieuwe, verbouwde, Stedelijk en ook met directeur Goldstein. Als tweede of derde expositie was het een achtenswaardig initiatief geweest, fijn voor het kunstpubliek dat nu eens het werk van die beroemdheden in eigen land kan bekijken. Door direct bij zijn heropening op hen in te zetten, spot het Stedelijk met de eigen roemruchte reputatie van de keuze voor het middelpuntvliedende.

Op 3 september gaat in een fabriekshal in Amsterdam-Noord de expositie ‘Beeld hal werk’ open. Niet in het Stedelijk Museum maar dáár zal, naast gerenommeerde namen, een nieuw garde kunstenaars van zich doen spreken: Zoro Feigl, Sachi Miyachi, Frank Koolen, Charlott Markus.

Nog niet bekend. Nu nog niet.

Lees meer over de tentoonstelling op stedelijk.nl