Politie kent ze, maar kan ze niet oppakken

Volgens de topman van het Openbaar Ministerie kan van de drugsbendes in Nederland 80 procent zijn gang gaan. Waar komt dat cijfer vandaan?

Het is de paradox van de misdaadbestrijding in Nederland: justitie en politie weten wie het zijn maar de capaciteit om ze aan te pakken ontbreekt. Harm Brouwer, topman van het Openbaar Ministerie, maakte zaterdag in deze krant nog maar eens de heldere rekensom waaruit die frustratie spreekt.

Slechts een op de vijf bekende criminele groeperingen die zich bezighouden met zware misdrijven als drugshandel, hennepteelt en mensenhandel, kan worden aangepakt, volgens het OM. Dat baseert zich onder meer op cijfers van het parket in Den Bosch, gespecialiseerd in de strijd tegen hennepteelt. Dat betekent dat 80 procent van de groepen relatief ongestoord kan ‘werken’. Het gaat hier dus echt om groeperingen waarvan men weet wat ze doen en wie erachter zit. Er is alleen geen capaciteit om ze aan te pakken.

Waar dat toe kan leiden, wordt duidelijk bij de aanpak van de georganiseerde teelt van hennep. De invloed op de samenleving is groot doordat er voor de thuisteelt vaak mensen in sociaal kwetsbare posities worden geronseld terwijl de criminelen op de achtergrond hun illegale inkomsten proberen te witten in de legale economie. Omdat er met de hennepteelt veel geld wordt verdiend komen bedreiging en liquidaties met regelmaat voor.

De hennepteelt is sinds een aantal jaren een apart aandachtsgebied voor politie en justitie. Toch geldt ook voor deze vorm van criminaliteit de wet van Brouwer: slechts één op de vier of vijf bij de politie bekende groeperingen kan worden aangepakt. Het opsporen en vervolgen van zo’n groepering is zeer tijdrovend. En als er bijvoorbeeld een moord wordt gepleegd of een serieverkrachter actief is, heeft dat prioriteit.

In de praktijk leidt dat ertoe dat de grootste henneporganisaties worden aangepakt. Terwijl de politie daarmee bezig is, kunnen de kleintjes ervaring opdoen en zich verder professionaliseren. In wezen creëert de politie zo haar eigen werk. Dat is frustrerend maar het is nog de vraag of een efficiëntere organisatie van justitie en politie dit probleem kan oplossen.

Eén landelijk korps: pagina 3

Commentaar: pagina 7