Ja, het is heel erg

Donderdag is er een nationale actie voor Pakistan. Veel mensen geven niet.

Maar de argumenten die zij hiervoor geven berusten vaak op misverstanden.

In de drie weken die de watersnood in Pakistan nu duurt zijn er talloze redenen gegeven waarom Nederlanders zich niet of nauwelijks geroepen voelen om geld te geven, wellicht ook niet komende donderdag als er een nationale hulpactie voor Pakistan wordt gehouden. Maar eigenlijk berusten al die redenen op misverstanden.

1De ramp valt wel mee. De aardbeving in Haïti en de tsunami waren veel erger.

Bij de tsunami vielen naar schatting 225.000 doden, in Haïti lopen de schattingen uiteen van 100.000 tot 300.000. In Pakistan zijn nu 1.600 doden geteld. Maar het dodental zegt niets over de hulpbehoefte. Zakelijk gezegd: doden hebben behalve hun begrafenis geen hulp nodig. Dodentallen zeggen niets over het aantal mensen dat voedsel, water, medicijnen, onderdak en een nieuwe inkomstenbron nodig heeft. In Pakistan zijn dat twintig miljoen mensen en dat aantal groeit omdat de overstromingen zich nog uitbreiden. In Haïti ging het om drie miljoen mensen, bij de tsunami om vijf miljoen. De ramp in Pakistan is dus tweeënhalf keer zo groot als die andere twee bij elkaar.

Een andere reden waarom de ramp minder hard ‘binnenkwam’ dan de aardbeving in Haïti en de tsunami, is dat de overstromingen er weken over hebben gedaan om zo groot te worden, terwijl de aardbeving een kwestie van seconden was en de tsunami een kwestie van uren.

2Hulporganisaties zijn niet te vertrouwen.

De afgelopen jaren is de kritiek op hulporganisaties zo sterk geworden dat ze niets meer goed kunnen doen. Samengevat is de beschuldiging dat ze te veel geld verspillen en in eigen zak steken. Er moest inderdaad veel verbeteren bij de noodhulpverlening. In de chaos van een ramp werd te veel dubbel gedaan, terwijl andere zaken werden vergeten. Van sommige organisaties wordt gezegd dat ze drukker waren met het planten van hun vlag dan met daadwerkelijke hulpverlening.

Daar is sinds de tsunami veel aan veranderd. Na die ramp hebben de grote internationale hulporganisaties een zeer kritisch rapport geschreven over hun eigen werk. Sindsdien wordt het werk onderling afgestemd en voeren de organisaties grondige assessments van de hulpbehoefte uit voordat ze vliegtuigen gaan inladen. Ook zijn ze nu verplicht om gedetailleerde jaarverslagen te publiceren. Ze zijn zelfs zó druk met zich verantwoorden tegenover het kritische publiek dat je je kunt afvragen wat dat allemaal kost.

3Pakistan is niet te vertrouwen, het geld komt bij de corrupte overheid of bij de Talibaan terecht.

Het geld dat op giro 555 gestort wordt, wordt besteed via internationale hulporganisaties en hun lokale partnerorganisaties. De internationale hulporganisaties moeten inderdaad kritisch zijn over de vraag met wie ze samenwerken, maar meestal bestaat dat contact al jaren en weten ze goed met wie ze te maken hebben. Die lokale organisaties moeten bovendien hun uitgaven verantwoorden aan de moederorganisaties.

Veel mensen willen Pakistan niet helpen omdat ze denken dat alle Pakistanen moslimextremisten zijn. Er zijn inderdaad veel extremisten in Pakistan. Maar het overgrote deel van die twintig miljoen is gewoon slachtoffer van een natuurramp, en velen van hen zijn in het dagelijks leven ook slachtoffer van die extremisten.