Bijbootje van windjammers

Zeilmeisje Laura Dekker is in tien dagen van de Oosterschelde naar de jachthaven van Portimão aan de zuidkust van Portugal gevaren. Anderhalve week, waarin ze aantoonde dat ze in staat is te doen waar Jeugdzorg en de Kinderbescherming een jaar voor nodig hadden om uit te zoeken of ze het wel zou kunnen.

Pijnlijk, voor de hulpverleners. OK, ze had gunstige wind en haar vader voer dit traject mee. En ze beschikt nu over een groter, beter uitgerust schip en ze heeft professionelere hulp.

De Guppy was donderdag zo ongeveer het enige Nederlandse schip dat ontbrak bij de opening van Sail Amsterdam. Van IJmuiden naar Amsterdam krioelde het van de belangstellenden op alles wat kon drijven en varen: boten met borrelaars, party-gangers, pr-adviseurs, hoofdstedelijke penose, zakelijke relaties, bestuurlijke bobo’s, dagjesmensen.

In een langgerekte processie te water droegen ze uit wat kroonprins Willem Alexander vaststelde: „Water, dat zit toch in de genen van de Nederlanders.”

De overweldigende belangstelling voor de windjammers toonde ook aan dat voor mening Nederlander de pensioenproblemen nog niet echt nijpend zijn. En dat vrije tijd een rekbaar begrip is.

Amsterdam moet zich wel zorgen maken. Terwijl rivaal Rotterdam onlangs over de eerste helft van dit jaar een spectaculair herstel van de havenactiviteiten bekend maakte, daalde de omzet van de haven van Amsterdam. In tonnage gemeten is de goederenoverslag in het Amsterdamse havengebied slechts een vijfde van dat van Rotterdam.

Het verlies aan traditionele betekenis van de vrachtscheepvaart compenseert Amsterdam met de promotie van de nautische verpretting. De havens voor containerschepen blijven leeg, maar de vermaaksindustrie te water draait op volle toeren met de Gay Parade en Oranje door de grachten en Sail op het IJ. Scheepvaart is commercieel amusement en relatiemanagement geworden. Beetje sneu, toch. Want om een keer per vijf jaar de volschepen bij IJmuiden te schutten, is er niet direct een nieuwe zeesluis nodig, zoals de gemeente wil.

Voor de bezoekers van Sail is het een dagje uit aan het einde van de lange zomervakantie. Vanaf de wal leveren ze bewonderend commentaar op de magistrale klassieke zeilschepen die liggen afgemeerd. Sterke verhalen uit de tijd dat Nederland een maritiem natie van betekenis was en onverschrokken Nederlandse zeelieden de wereld in kaart brachten.

Wat rest van die traditie is een meisje van veertien dat werd tegengewerkt door de jeugdhulpverlening. Vandaag vervolgt de Guppy de solozeiltocht om de wereld. Laura weet inmiddels: de beste stuurlui staan aan wal.

Roel Janssen