Stabiele partner

Als je er goed over nadenkt, is het eigenlijk heel merkwaardig. De kurk waarop onze parlementaire democratie drijft, zijn de politieke partijen. Elke partij heeft een programma. Als je het daarmee eens bent, stem je op die partij, zo niet, stem je op een andere. Van alle partijen behalve de PVV kun je ook lid worden. Dan heb je volgens vastgelegde procedures van interne democratie enige invloed op de inhoud van het programma. Na de verkiezingen gaat je partij al dan niet onderhandelen over deelname aan een regeringscoalitie. Het doel van de onderhandelingen is om zo veel mogelijk van het programma te realiseren. Tot zover is alles volledig helder. Maar dan het CDA.

Het programma is vastgesteld, de partij heeft verloren maar onderhandelt toch over regeringsdeelname, dus de leden en kiezers kunnen tevreden zijn. Er worden pogingen gedaan zoveel mogelijk van hun programma te realiseren. Dan moet je je zegeningen tellen en hopen op een goed onderhandelingsresultaat. Maar wat doen de CDA’ers? Ze bestoken elkaar met petities. En die gaan over de vraag of het überhaupt wenselijk is te onderhandelen. Alleen deze week al waren er drie. De voorzitter mocht een petitie in ontvangst nemen, opgesteld op initiatief van Wouter Beekers, waarin wordt opgeroepen de onderhandelingen te staken. Deze petitie werd beantwoord door een tegenpetitie, op initiatief van John Kuijt, waarin wordt opgeroepen het resultaat van de onderhandelingen af te wachten. En eergisteren heeft een groep van zeventien jonge wethouders een brief gestuurd aan de partijleider Verhagen waarin ze schrijven dat ze hem een knappe man vinden, fan van hem zijn en zeker weten dat hij heel erg goed zijn best doet. Die solliciteren alvast naar een functie als staatssecretaris, maar dat terzijde. Iemand behartigt je belangen en vervolgens ga je discussie voeren over de vraag of het goed is dat je belangen worden behartigd.

Verhagen komt het allemaal heel goed uit. Hij kan de onrust binnen zijn partij gebruiken bij de onderhandelingen. ‘Mark en Geert, jullie snappen wel dat ik deze concessie niet kan doen. Mijn achterban staat nu al te steigeren. Willen jullie een stabiele coalitiepartner of niet?’

Ilja Leonard Pfeijffer