Kwaliteitssmerigheid

Sommige Nederlanders vinden het vervelend om op vakantie te vertellen waar ze vandaan komen, omdat andere toeristen hierop vrijwel altijd veelbetekenend gaan grijnzen en zeggen: „Aaaah, Amsterdam, hasjies, ladies, mjam mjam!” Ik ben in zo’n geval juist trots, en voeg er het liefste nog aan toe: „And don’t forget euthanasia!” Maar inmiddels is het lastiger om trots te zijn op de raamprostitutie, nu steeds duidelijker wordt dat het romantische idee van de Happy Hooker nauwelijks lijkt te bestaan en er voornamelijk vrouwenhandel overheerst. Omdat er vergaande plannen zijn om de Wallen op te schonen, besluit ik nu het nog kan een wandeling te maken.

De eerste winkel die ik binnenloop, is een zaak met vibrators. Het zou bijna een Bang en Olufsen-winkel kunnen zijn, zo stijlvol en strak ziet het eruit. In diffuus uitgelichte rekken wordt de handelswaar tentoongesteld. Het blijkt dat anatomie totaal passé is in de vibratorbranche. Alles is design: glad, afgerond en ergonomisch gevormd, in de kleuren fuchsia of grijs. Sommige lijken op een computermuis, andere op een boemerang. Er zijn zelfs vibrators van Philips (sense and simplicity, hoera!). Ik vraag aan de vrouw achter de toonbank of deze winkel ook weg zal moeten. Ze schudt resoluut haar hoofd. „Nee. En die vertruttingsplannen gaan nooit door. Amsterdam heeft deze toeristen nodig. Wat moeten ze anders? Shoppen kan hier niet, eten ook niet en de musea zijn altijd dicht. Ze moeten de dealers en de vrouwenhandel aanpakken, maar de rest met rust laten.”

Als ik op straat langs toeristen loop die gierend van de lach foto’s maken van een etalage vol roze knuffelkonijntjes met een enorme pluche piemel, word ik aangesproken door een kale man in een pandjesjas, als een portier uit de jaren 50, maar dan één met iets minder manieren en een iets groter drugsprobleem. „Kom naar de show”, zegt hij. „Wij hebben kwaliteitssmerigheid. De mannen hier hebben lullen als vuvuzela’s.” Ik bedank, en vraag wat hij van de Wallenplannen vindt. „De Wallen blijven altijd bestaan”, zegt hij. „Straks nog een goede regering, die Asscher weg en geen buitenlanders erbij, dan komt het goed. Nou ja, net genoeg buitenlanders dan, voor in mijn zaak.”

Ik neem even een pauze in een sereen-klinische homo-sm-winkel, waar de lieve verkoper juist blij is dat de Wallen aangepakt worden: „De speciaalzaken moeten blijven. Maar van die dronken Engelsen worden we niet beter.”

Deze winkels moeten inderdaad blijven. Ik vind het geweldig dat je op de Wallen zowel terecht kunt voor een designdildo als voor een leren hondenmasker, of een dvd in de categorie ‘meisjes met brillen’. Misschien zou dat de toekomst moeten zijn. Alleen nog maar de meest fantastische en extravagante sekswinkels, waar alle niches vertegenwoordigd worden. Zodat ik in het buitenland trots kan zijn op ons Sex Shop District.

Renske de Greef