Niets doen gaat niet, Maxime

Buitenlandse Zaken wil ‘passief’ zijn over Wilders.

Ondertussen onderhandelt Verhagen wel actief met de PVV, die de belangen van Nederland schaadt.

Het ministerie van Buitenlandse Zaken kwam vorige week met een leidraad voor Nederlandse diplomaten in den vreemde. ‘Publieksdiplomatie kabinetsformatie voor buitenlandse partners’, stond er bovenaan het document. Ambtelijke taal. En daaronder, nogal veelzeggend, een enkel woord: ‘Passief’.

In het Engels – the verbal currency of the world – werden ondermeer de volgende twee vragen opgesteld en beantwoord.

„If the PVV gives the government parliamentary support, what will that mean for the treatment of Muslims in the Netherlands?” Het antwoord luidde volgens het document: „The Dutch constitution guarantees equal treatment for everyone in the Netherlands. Discrimination is prohibited by article 1.”

Steun van de PVV houdt dus geen verandering in voor de behandeling van moslims. Dat valt te bezien. In het verkiezingsprogramma van de partij, ‘de agenda van hoop en optimisme’, staat immers: „Geen moskee er meer bij.” Onder het kopje: ‘Oplossingen.’

Wie weet is dat wel een eis die Geert dezer dagen stelt aan de onderhandelingstafel.

„Will the building of mosques be banned?” Het antwoord van Buitenlandse Zaken: „A ban on building mosques would be contrary to the freedom of religion and belief, which is enshrined in the Dutch Constitution.”

Duidelijk: in Nederland wordt volgens Buitenlandse Zaken geen verbod op het bouwen van moskeeën ingevoerd. Niet vanwege de regering, maar vanwege de wet. Maar wat op papier staat, is theorie. Wat men doet, dat is de praktijk. En wie weet wat Mark, Maxime en Geert voor plannen hebben.

De vrijheid van religie is ook verankerd in de Amerikaanse grondwet. Een land waar Geert Wilders geen ingezetene van is en hij zich niet echt hoeft te bemoeien met buurtproblematiek. Toch vliegt de PVV-leider op 11 september naar Manhattan, New York, om daar zijn mening te verkondigen over de bouw van een ‘moskee’, op Park Place, een straat nabij Ground Zero – waar de Twin Towers stonden.

Wilders zal spreken op een bijeenkomst georganiseerd door Stop Islamization of America. Wilders zal zich daar uitspreken „tegen het bouwen van een moskee vlakbij de plaats waar de islam de ergste misdaad van de afgelopen jaren pleegde”.

‘De islam’, ja.

Wilders zal in het Engels spreken. Zijn woorden zullen als internationale valuta de wereld rondgaan. Anders dan het ‘leidraad: passief’-document van Buitenlandse Zaken zullen zij de kranten halen. Geerts woorden zijn straks daden, daden waar woorden die daden zijn tegenover moeten worden gesteld.

De woorden uit het document dat werd rondgestuurd naar de ambassades van Nederland zijn daarvoor niet genoeg. Dat is niet gek, want dit stuk werd opgesteld door Buitenlandse Zaken. Dat ministerie valt onder de verantwoordelijkheid van de minister van Buitenlandse Zaken. Op dit moment is dat Maxime Verhagen. Dit is dezelfde Verhagen die op dit moment als CDA-leider gesprekken over een minderheidskabinet voert met VVD-leider Rutte, waarbij ook de PVV-leider aanwezig is voor de doorslaggevende gedoogsteun.

Passief, ja.

Maar de gesprekken zijn behoorlijk actief: ze duren nu al twee weken. Maxime Verhagen stelt zich in de kwestie-Wilders aan de ene kant passief op, en aan de andere kant actief. Zo geeft hij de PVV-leider alle ruimte in de eerste (internationale) ‘Wilders-stresstest’. En faalt hij jammerlijk.

Wilders kan nu in het buitenland dingen gaan zeggen die het imago van ons land zullen beschadigen – en niet alleen internationaal. Dat kan het doel van een minister van Buitenlandse Zaken toch niet zijn? Noch van de fractievoorzitter van het CDA? Waarom doet Maxime dit? Omdat hij zonder de PVV niet minister van Buitenlandse Zaken wordt? Maar iemand die de volgende simpele feiten over het buitenland niet snapt, hoeft volgens mij niet opnieuw het internationale gezicht van ons land te worden.

Het eiland Manhattan – een stadsdeel van New York – telt meer dan anderhalf miljoen inwoners op 59 km2 oppervlakte. Op zijn breedste punt is het eiland 3,1 kilometer breed, op zijn langst 20 kilometer. De bevolkingsdruk van Manhattan komt neer op ongeveer 30.000 mensen per km2. Van die mensen is ongeveer 30 procent niet in de VS geboren. Manhattan is dus een immigrantenwijk. Een drukke immigrantenwijk, waar de mensen aantonen dat samenwonen kan.

De ‘moskee’ die twee blokken ten noorden van Ground Zero zal worden gebouwd (en vanaf daar niet te zien zal zijn), is geen moskee, maar een Islamitisch Cultureel Centrum, met een ‘prayer room’ (ha! dus toch een moskee!), klaslokalen, een auditorium, expositieruimtes, een restaurant, en een monument voor de slachtoffers van 9/11. Het gebouw zal openstaan voor mensen van welke afkomst dan ook.

Het Centrum, Park51 geheten, is het geesteskind van een getrouwd stel uit India (zij) en Koeweit (hij). Van immigranten, dus. Zij heet Daisy Khan en is de voorzitter van de American Society for Muslim Advancement, die culturele en religieuze harmonie wil bevorderen door „interfaith collaboration, youth and women’s empowerment, and arts and cultural exchange”. Zijn naam is Feisal Abdul Rauf. Hij heeft aan Columbia University gestudeerd, is bijna dertig jaar lang imam geweest van een moskee in Tribeca (een buurt op Manhattan) en de auteur van What’s right with Islam is what’s right with America. Tevens is hij vicevoorzitter van het Interfaith Center of New York.

Hoogopgeleid, actief in allerlei bestuurtjes, en voorvechters van een cultureel centrum en auteur van een klassiek Amerikaans boek (nou ja, in ieder geval met een klassiek Amerikaanse titel) – hoe New Yorks, hoopvol en optimistisch (lees: geïntegreerd) wil je je allochtonen hebben?

Dat zou Maxime Geert vanmiddag kunnen vragen. Met opgetrokken wenkbrauwen achter zijn brilletje, bij de koffieautomaat. ‘Nu Mark er niet is.’ En dan kunnen zeggen: „Want interfaith collaboration, is dat niet de oplossing? Ik las in je partijprogramma dat je voor een bindend referendum bent. Volksraadplegingen, dus.

Welnu, de meeste inwoners van Manhattan zijn voor de bouw van het gebouw, volgens een poll. En de gemeenteraad ook; de bouwvergunning is al afgegeven. Waar zoveel mensen samenwonen, moeten ook geloven kunnen samenwonen – en dat laat dit centrum zien. Dat de sfeer van openheid die op 9/11 werd aangevallen noch beschadigd noch gebroken is.

En bovendien, Geert, is het niet aan jou om het leed van anderen te gebruiken om Nederland in diskrediet te brengen en de ideologie van je anti-Vrijheidspartij door te drukken. En als je wel gaat, toon je dat je zo’n domoor bent, die te pas en te onpas onze standpunten aan zijn laars lapt, dat wij maandag niet meer verder praten. Goed?”

Dat zouden woorden zijn die daden behelzen. Passieve woorden die verwijzen naar de grondwet zijn dat niet.

Philip Huff (25) is filosoof en historicus en auteur van de roman ‘Dagen van gras’