De ironie van de tweede tweet

Toen Bert Brussen de ‘dreigtweet’ aan Wilders serieus nam en ‘ironisch’ doorplaatste, was al bekend dat het om een grap ging.

Ironie ontgaat mensen soms. Dat beweren Bert Brussen, een Utrechtse blogger, en Telegraaf-site GeenStijl waarvoor hij werkt.

Brussen moest zich vorige week bij de politie melden, waar hij werd gehoord omdat hij in maart van dit jaar een tweet van MoManagerMo (Mohamed Ghabri) op zijn blog had gezet onder de kop ‘Wilders met de dood bedreigen doe je zo’. Ghabri’s tweet daaronder luidde: ‘Rijkelijke beloning voor diegene die Wilders zijn keel doorsnijdt. Liefst van rechts naar links, maar van rechts naar links is ook ok!’

Brussen wordt verdacht van haatzaaien vanwege het herplaatsen van deze opmerking, met zijn eigen toevoeging. „Terwijl het uiteraard niet dreigend en zeker niet haatzaaiend maar ironisch was bedoeld”, schreef hij gisteren in een opiniestuk in deze krant. Hij vindt de actie van het OM belachelijk, een aantasting van de vrijheid van meningsuiting. Ze begrijpen niet hoe die vrijheid gebruikt wordt „in een relatief nieuw medium als internet: de context is niet voor iedereen direct duidelijk”, aldus Brussen. Zijn lezers op internet begrijpen het wel: „Zij komen nou juist naar dat weblog omdat ze de ironie begrijpen. […] ze lachen om artikelen die anderen als haatzaaiend zouden betitelen.’’ GeenStijl valt hem bij in de kritiek op niet-begrijpers: „Alsof context niet bestaat en internet zich niet allang aan regels heeft te houden.’’

Context is blijkbaar alles in deze branche. Nu wil de ironie dat zowel in de stukken van Brussen zelf als die op GeenStijl, er steevast vanuit wordt gegaan dat de tweet van Mohamed Ghabri wel als serieus dreigement bedoeld was. Dus niet ironisch.

Maar de context is anders. Op internet is meestal precies te zien wanneer iemand iets op het web zet. Op 2 maart 2010 plaatst Ghabri zijn ‘bedreigende’ tweet. De volgende dag, op 3 maart, om 11.44 uur, plaatst Ghabri een tweede tweet met de tekst: „Even voor de duidelijkheid, ik wil niet dat geert vermoord wordt! Nooit niet, maar wel de reactie zien van mensen na zo een uiting!”

Uit deze context blijkt, dat het ‘dreigement’ in een ironisch licht gezien moet worden. Wat je van deze grap verder ook vinden mag: erg serieus kan je het ‘dreigement’ na 3 maart 11.44 uur niet meer nemen. In de context van het nieuwe medium internet. Bert Brussen plaatst desalniettemin op diezelfde 3 maart om 14.52 uur, dus ruim 3 uur later, alleen de eerste tweet van Ghabri op zijn weblog, voorzien van de door hem ironisch bedoelde kopregel.

Mohamed Ghabri, alias MomanagerMo is een manager van verschillende muziekacts in het Amsterdamse clubcircuit. Hij is mede-initiatiefnemer van www.munt.nu, een speelse, op integratie gerichte website waarop onder meer een erg geestig filmpje staat over wat er met Nederland gebeurt als de laatste Marokkaan zou vertrekken. Ghabri is een Nederlandse Marokkaan die de zaken soms graag in een ironisch licht plaatst.

Van die context moet Brussen weinig hebben. De politie hield Brussen tijdens hun gesprek voor dat Ghabri, behalve zijn ‘dreigtweet’ ook ‘relativerende tweets’ had geplaatst. Brussen hoont dat weg in een reactie op GeenStijl: „Dus als je bijvoorbeeld iemand een kogelbrief stuurt en daarna bloemen en bonbons is de context anders en is het geen echte kogelbrief meer ofzoiets.” De Marokkaans-Nederlandse twitteraar kan zich wat hem betreft niet beroepen op ironische bedoelingen. Brussen zelf wel. De kop van zijn opinieartikel gisteren in deze krant luidde: „Ook een blogger heeft recht op ironie.”

Volg de discussie over de Wilderstweet en Brussen op nrc.nl/opinieblog

Rectificaties / gerectificeerd

Correcties & aanvullingen

In het artikel De ironie van de tweede tweet (pagina 16, 19 augustus) staat dat Mohamed Ghabri mede-initiatiefnemer is van de website www.munt.nu. Dit is niet juist. Hij is op die site acteur in de film Kop of munt.