Auto vs. overheid: 2-0

Automobilisten in Groot-Brittannië vormen een machtige lobby, mede via de automobielorganisaties.

Wielklemmen en camera’s worden succesvol bestreden.

Automobilisten in Engeland en Wales slaan een collectieve zucht van verlichting: aan hun strijd met de „gelegaliseerde roverij” van particuliere wielklemfirma’s lijkt een einde te gaan komen. Het ministerie van Binnenlandse Zaken heeft hiertoe maatregelen aangekondigd.

De regeringsaankondiging valt samen met het bericht dat een automobilist in Wembley meer dan dertig uur in zijn auto bleef zitten om te voorkomen dat een wielklemfirma hem kon wegslepen. Zijn protest werd ondersteund door de hele buurt, die hem met proviand en drinken op de been hield. De wielklemfirma, die inmiddels met steeds nieuwe bonnen een totaalbedrag van meer dan vierduizend pond voor de parkeerovertreding eiste, nam uiteindelijk met honderd pond genoegen.

Automobielorganisaties zeggen dat de praktijken, waarbij privélandeigenaren aldaar geparkeerde auto’s van een klem kunnen laten voorzien en kunnen wegslepen, „terreur” is (de AA), dan wel „een inbreuk op de mensenrechten” (de RAC). Particuliere wielklemfirma’s, vaak bestaande uit niet meer dan twee man, delen boetes tot vijfhonderd pond uit en werken vaak op commissie voor honderden eigenaren, van industrieterreinen tot ziekenhuizen of parkeerterreinen bij pubs. Hun aantal steeg in een jaar (tot april 2009) met 58 procent tot 1.900. De bedrijfstak is bijna één miljard pond per jaar waard.

De AA beschuldigt een aantal van hen dat ze hun licentie gebruiken als „een vergunning om geld te maken”. Voorbeelden: bedrijven die een auto parkeren als lokobject om ook anderen daar te laten parkeren, of minuscule bordjes met ‘privéterrein’ neerzetten om willekeurig te kunnen beboeten. De hoogte van de boetes is eveneens arbitrair: honderd pond vanwege „schelden tegen ons personeel”, 125 pond voor het losmaken van een wielklem en 250 pond, omdat de wegsleepauto had moeten voorrijden. Een rechter noemde de praktijk eerder „chantage” en „diefstal”.

Het ministerie van Binnenlandse Zaken stelt nu een aanpak in het vooruitzicht waarbij privé-eigenaren een auto niet zomaar kunnen laten wegslepen. Er komt een nieuw vergunningenstelsel en wielklembedrijven kunnen worden gesloten wanneer hun werknemers over de schreef gaan. Staatssecretaris Lynne Featherstone (LibDem) zegt opgetogen te zijn dat het eindelijk zover komt. „Het is een verbod en godzijdank daarvoor.”

Het is het tweede stukje goed nieuws voor automobilisten binnen een maand. Eerder werd bekend dat snelheidscamera’s zullen verdwijnen vanwege bezuinigingen van de overheid. Deze camera’s zijn van het begin af aan gezien als „onsportief” – want steels opgesteld – met als gevolg dat ze nu opvallend en geel geschilderd in het wegbeeld voorkomen. Nederland kreeg bij invoering hiervan, zo’n twintig jaar geleden, de schuld van de ontwikkeling van deze ‘gatso’s’ (uitgevonden door de Nederlandse autoracer Maus Gatsonides).

Automobilisten in Groot-Brittannië vormen een machtige lobby, mede via de automobielorganisaties. Elke hint in de richting van tolrijden wordt uitgelegd als het uitpersen van de automobilist. Hetzelfde geldt voor stijgende brandstofprijzen, zoals bleek uit de staking van vrachtwagenchauffeurs in 2000, die op een haar na het land platlegden door raffinaderijen te blokkeren en autowegen af te zetten. Onder Margaret Thatcher begon de verheerlijking van het ondernemende individu in the great car economy. Met nieuwe autowegen en verbreding van de rondweg om Londen tot acht rijbanen tot gevolg. Het openbaar vervoer – tot dan door de Conservatieven gezien als ‘alleen voor de gewone man’ – raakte pas onder Nieuw Labour weer in de gratie en heeft nu prioriteit.