Gedachtepolitie heeft het maar druk met PVV

Politici en journalisten die zich moreel superieur wanen, hebben wel een erg grote mond, nu de PVV aan de formatie deelneemt. Maar wat riepen ze ooit zelf, vraagt Rob de Vries.

Nederland heet ruimdenkend en mateloos tolerant. ‘Moet kunnen’ lijkt onze wapenspreuk. Andersdenkenden kunnen hier altijd terecht. Vervolgd wegens vrijheid van meningsuiting? Wees welkom bij ons!

Maar pas op! De huidige politieke ontwikkelingen leren dat het slechts gaat om een dun laagje vernis. De zelfbenoemde gedachtepolitie draait al enige tijd overuren. Vooral politici en journalisten met een te groot moreel superioriteitsgevoel zijn daarin actief. Zij bepalen wat je hardop mag zeggen. Momenteel denken ze na over Wilders’ toespraak in New York. Hij mag niet zeggen wat hij wil, maar moet zijn vrijheid van meningsuiting opgeven. De gedachtepolitie zal zijn woorden nauwlettend wegen.

Wie een andere opvatting ventileert dan de gedachtepolitie goedvindt, moet oppassen. Je krijgt via haar eerst volop media-aandacht, maar vervolgens ben je je leven niet zeker. Vraag maar aan Pim Fortuyn of Geert Wilders.

In Nederland kan traditioneel veel op voorwaarde dat het niet openlijk gebeurt. Er bestaat al sinds mensenheugenis een grote kloof tussen de politieke werkelijkheid en de normale werkelijkheid. Een paar voorbeelden.

In Nederland kon je eeuwenlang katholiek zijn, zolang de protestantse elite het maar niet zag. Zo komen we aan schuilkerken.

Je mag als homo lesgeven op een christelijke school, mits men er niets van merkt.

Je mag als politieke partij vrouwen discrimineren, zolang het maar niet in de statuten staat.

Onze politieke cultuur is doordrenkt van dit type denken. We stuurden soldaten naar Afghanistan en noemden ze: welzijnswerkers. We bestellen vliegtuigen, gebruiken en betalen ze, maar houden vol: we hebben niets gekocht.

Terwijl onze politieke elite haar eigen werkelijkheid creëerde, groeide in het land de onrust. Een van de oorzaken was het steeds groeiende aantal vreemdelingen. We zagen dat het niet goed met hen ging. In de statistieken van sociale dienst of criminaliteit waren ze sterk oververtegenwoordigd. Velen maakten zich daar zorgen over. Ze hadden moeite met allochtonen die compleet andere normen hanteerden. Die zakken huisvuil van boven uit de flat naar beneden gooiden. Jongeren die respect eisten, maar weigerden dat te geven. Als autochtone ouders moeite hadden met de school van hun kinderen – er werd weinig Nederlands gesproken – dan kregen ze te horen dat integratie juist goed was. Voor die andere kinderen dan. Als ze daar wat op tegen hadden, kregen ze een waarschuwing van politici om op te passen voor discriminatie.

Begrijp me goed. Ik ben geen fan van Wilders’ PVV. Het standpunt over de islam vind ik even verwerpelijk als het standpunt van de SGP over vrouwen. Of het standpunt van de ChristenUnie over homoseksuele leerkrachten. Daarom ben ik lid van een andere partij.

Feit is echter dat degenen die nu afgeven op Wilders vaak jarenlang zelf hun ogen en oren gesloten hielden voor de klachten van burgers. Ze dreven die burgers zelf in de armen van Wilders’ partij. Daarom geeft het fatsoenshalve al geen pas sterk af te geven op die groep. Het is toch terecht dat die een politiek onderdak zoekt?

Het is goed dat bij de huidige formatie geprobeerd wordt te luisteren naar die 20 procent (volgens recente peilingen) Nederlanders die vertrouwen in de PVV stelt. Je hoeft het met hun oplossingen niet altijd eens te zijn, maar je moet hun klachten serieus nemen. In de Tweede Kamer moet het debat daarover gaan.

Zeker, de PVV tast grondrechten van sommigen aan. Dat doen de SGP en de CU onder het mom van godsdienstvrijheid ook. Is het één meer verwerpelijk dan het andere? Dat betwijfel ik. Maar dat is niet zo relevant. Van essentieel belang is dat we de vrijheid van meningsuiting actief respecteren. Dat is immers de levensader van ons democratisch proces.

De gedachtepolitie draait overuren. Men gaat luid tekeer tegen die abjecte PVV. Ze proberen 20 procent van de bevolking over de knie te leggen en een pak slaag te geven. Hoor ze afgeven op de formatiegesprekken. PVV lijkt wel een ernstig ziekte. Je kunt al besmet raken als je gaat praten.

Maar bedenk altijd wie het zeggen: politieke partijen die zelf in het verleden ook abjecte standpunten hebben verkondigd. Wat zei de CPN, een voorganger van GroenLinks, in 1956 ook al weer over de inval in Hongarije? Wat zei de SP in de tijd dat ze nog Kommunistische Eenheidsbeweging Nederland (marxistisch-leninistisch) heette? Wat zeiden PvdA-prominenten ook al weer over de DDR?

Om het maar met een bijbelse uitdrukking te zeggen: Wie zonder zonde is werpe de eerste steen.

Rob de Vries is wethouder voor de VVD in IJsselstein.