Sick, die trick van de rider op de pop

In Nieuwegein staat sinds drie maanden een nieuwe kabelbaan voor wakeboarders.

Dit weekeinde was daar voor het eerst in Nederland een wedstrijd om de wereldbeker.

„Sick! Die oude man uit Duitsland kan het nog”, roept de speaker na een trick van Bernhard Hinterberger (28) op de zonovergoten Down Under Cableway. De allerbeste wakeboarders waren dit weekend in Nederland voor de Protest Cable Call. Een wedstrijd die deel uitmaakt van de WWA World series, de wereldbeker wakeboarden aan de kabel.

Het was voor het eerst dat Nederland een toernooi op dit niveau organiseerde. „En zeker niet voor het laatst”, zegt Shannon Starling, voorzitter van World Wakeboard Association (WWA). „Wakeboarden aan de kabel is groot in Europa. Waar men in de Verenigde Staten nog vooral achter een boot hangt, ontwikkelt de sport zich hier aan de kabel”, zegt Starling in de splinternieuwe accommodatie in Nieuwegein.

Ook de Amerikaanse eindwinnaar Tom Foshee ziet zichzelf nog als voorloper uit zijn land. „Ik ride zowel boot als kabel en vind het ook allebei even cool. In Amerika is wakeboarden achter een boot echter traditie, ook al wordt de kabel ook bij ons steeds groter”, zegt Foshee nadat hij een maximale 100 punten heeft gescoord in de halve finale.

De beste Nederlander, Mike Ketellapper, strandt in de andere halve finale. Bij de vrouwen was de Nederlandse wereldkampioene Maxine Sapulette favoriet voor de zege, maar zij moet in de finale Sophie Reimers voor zich dulden. „Ik zit bij de topvier, we zullen zien of ik het red”, zei ze voor de finale nog laconiek. „Het is top om te zien dat er zoveel mensen komen kijken”, wijst Sapulette op het volle strand in Nieuwegein. Door het ontbreken van een officiële tour bij de vrouwen kan ze haar titel niet verdedigen. „Dat is jammer, maar WWA is the best! Alles is altijd perfect geregeld.”

De afgelopen tien jaar is het aantal kabelplekken in Nederland bijna verdubbeld, naar 13. Drie maanden geleden was de Down Under Cableway de twaalfde en met de organisatie van de Nederlandse stop van de World Series, groeide het meteen uit tot de belangrijkste. Vindt ook Sjors van de Kerkhof, wakeboarder van het eerste uur en medewerker van de Cableway. „Het is helemaal geweldig dat het toernooi in Nederland wordt gehouden. Het is goed dat wakeboarden nu aan een groot publiek in Nederland wordt getoond. Ook tof om te zien hoe groot het aan het worden is en wat de mogelijkheden zijn”, doelt Van de Kerkhoven, die in de halve finales werd uitgeschakeld, op de grote inbreng van sponsor Protest. Zij organiseren namelijk niet alleen het toernooi maar zijn ook verantwoordelijk voor de accommodatie in Nieuwegein.

„Wij zijn als bedrijf nauw betrokken bij de sport”, zegt Jeroen Beersmans, marketing manager bij Protest. „Natuurlijk willen wij winst maken, maar we zetten ons ook in om wakeboarden op de kaart te zetten. Het is een gezellige ons-kent-onswereld. Wij weten dus wie we binnen de sport moeten aanspreken om zo’n evenement naar Nederland te halen.”

Starling ziet de nauwe betrokkenheid van sponsors niet als een gevaar voor de sport. „Wij hebben snowboarden als voorbeeld. Daar is het door veel commercie misgegaan, waardoor er nu achterdocht en hebzucht heerst. We hebben besloten meer te coördineren en geven de mensen met expertise de vrijheid. Sponsors worden betrokken bij de organisatie, riders hebben zeggenschap over de voorwaarden. Wij houden echter de controle op veiligheid en kwaliteit.”

Ondanks de groei is er nog geen Nederlandse tour voor professionele wakeboarders. Met het groeiende aantal accommodaties verspreid door het land en ook de vele mogelijkheden bij de banen zelf lijkt dit een kwestie van tijd. Volgens Beersmans van Protest zal het niet lang duren. „De sport zit zo in de lift dat er vroeg of laat een Nederlandse wedstrijdenreeks moet komen. Onze rol zal ook daarin waarschijnlijk groot zijn.”

Ook de riders zijn ervan overtuigd dat een Nederlandse competitie er aan zit te komen. „Het is zeker het moment voor een Nederlandse tour” , zegt Sapulette. En ook Van de Kerkhof ziet de komst van een competitie enthousiast tegemoet. „Er was in 2000 een eenmalige editie langs zeven banen. Dat was heel gaaf maar het kreeg geen vervolg. Nu zijn er veertien kabels dus wordt het tijd voor een nieuwe poging.”

Maar Van de Kerkhof houdt een slag om de arm. „Het beleid moet niet alleen gaan om hoe meer, hoe beter. Iedereen kent elkaar in de deze sport en het is belangrijk voor iedereen dat dit ook zo blijft”, vindt de wakeboarder.