Ondanks min 7 ademt 'Us MVV'ke' weer

Na jaren van crisis zou bij MVV het lek nu boven zijn. De puntenmindering van de KNVB helpt niet bij de doorstart. Portret van de eerstedivisieclub die het seizoen begon met min zeven punten.

Aan schrik voor Zeist geen gebrek in Maastricht. De competitie was vrijdagavond nog maar een paar minuten oud, toen de Ultra’s – de harde kern van de MVV-supporters – na een discutabele beslissing van de scheidsrechter over diens arbiterskwaliteiten ging zingen. De stadionspeaker greep direct naar de microfoon. De boodschap: Jongens, niet doen! Na een recordpuntenaftrek, boetes van de KNVB en de nodige financiële worstelingen is het incasseringsvermogen van de Maastrichtse Voetbal Vereniging de afgelopen tijd voldoende beproefd.

Het te lang uitblijven van een plan van aanpak en het in gebreke blijven bij het betalen van spelers en bij afdrachten aan hun pensioenfonds zorgden ervoor dat MVV vrijdag ver onder het nulpunt (min zeven) moest beginnen. De KNVB straft het beleid van het oude bestuur af, net nu er bij de club een nieuwe wind waait, luidt de klacht uit Maastricht.

„Uitermate teleurstellend”, noemt sportwethouder Jim Janssen (CDA) de puntenkorting. „Voor het bezoek van de FIFA aan Nederland klaagde de KNVB dat politiek gemor over de eisen van de wereldvoetbalbond de kansen van Nederland op het het WK 2018 verpestte. Maar hier verpest de KNVB zelf de kansen van een club. Zeist geeft MVV een douw.”

„Spelers en supporters worden gestraft voor het wanbeleid van bestuurders”, zegt Paul Rinkens, beoogd voorzitter van MVV. „Er lopen hier spelers die clausules in hun contract hebben dat ze bij een bepaald aantal punten in de eindklassering een bedrag extra krijgen. Die voelen de puntenkorting in hun portemonnee. Sommige kandidaatsponsors zijn afgehaakt na de straf. Dat kan niet de bedoeling zijn van een bond die clubs financieel gezond wil maken.”

Rinkens, preses bij toeval, is een atypische verschijning in de voetballerij: streepjeskostuum van de fantasievolle soort, blauwe boerenzakdoek als pochet, brilmontuur van een reclamemaker. De horeca-ondernemer en ‘ideeënman’ behoorde tot de elf mannen die vorig seizoen werden benaderd door de supportersvereniging van MVV. Of ze eens wilden kijken naar de club, want met het zittende bestuur ging het volgens de aanhang richting ondergang. Niemand van de elf wilde verantwoordelijkheid, maar de ideeën die ontstonden zorgden wel voor steeds nieuwe bijeenkomsten. Toen de club dit voorjaar dreigde om te kiepen, leken ze alsnog de aangewezen redders in de nood.

Officieel moeten de verantwoordelijkheden nog worden overgedragen. Het oude bestuur moet zijn handtekening nog zetten onder jaarcijfers en onder een document waarin het belooft dat de opvolgers alles onder ogen hebben gehad. Dat gebeurt binnenkort. „We willen niet dat er nog lijken uit de kast komen vallen”, zegt Rinkens. Volgens hem is er reden voor voorzichtigheid. Bijna alle betaaldvoetbalorganisaties begrootten de afgelopen jaren fantasievol, speculeerden op winst bij transfers. Dat wreekt zich nu de markt vastzit. Bij MVV was meer aan de hand. „Ik ben zelf een creatieve vogel, maar wat ik hier aantrof aan vondsten, gaten met gaten vullen, plakbandoplossingen en niet vastgelegde afspraken overtrof zelfs mijn fantasie.”

Lang was het in 1902 opgerichte MVV een vaste waarde op het hoogste niveau van het profvoetbal. In 1976 degradeerde de club naar de eerste divisie. Twee seizoenen later keerde MVV terug in de eredivisie. Dat zou zich nog een aantal keren herhalen met degradaties in 1982, 1986, 1995 en 2000. In de jaren negentig beleefde MVV haar laatste bloeiperiode toen de club twee jaar achtereen zevende van Nederland werd en zelfs een keer werd uitgeroepen tot ‘team van het jaar’. De titel van de eerste divisie zorgde in 1997 nog voor een Markt met uitgelaten fans.

Us MVV’ke wordt de club in Maastricht genoemd. Ons MVV’tje. Verwar die benaming niet met relativering van het belang van de club. Van alle Limburgers zijn Maastrichtenaren misschien wel de grootste chauvinisten. Iedereen van buiten de provincie is een ‘Hollenjer’ (Hollander). Iedere Limburger van buiten Maastricht is een ‘boer’. Over de vorming van een FC Limburg hebben ze bij Fortuna Sittard en Roda JC serieus willen nadenken. Bij MVV niet.

De club heeft niet bij alle inwoners oneindig krediet. MVV is de laatste decennia synoniem geworden voor problemen. Alleen al de afgelopen tien jaar dreigde de vereniging drie keer failliet te gaan. De club brak en maakte carrières van burgemeesters. Karl Dittrich (PvdA) was ruim acht jaar geleden kandidaat nummer een voor het hoogste ambt van de stad, maar verdween direct uit beeld toen het Binnenlandse Zaken duidelijk werd dat hij in 1993 als MVV-voorzitter drie nachten vast had gezeten na een inval van de FIOD. De man die voor Dittrich in de plaats kwam, Gerd Leers (CDA), vestigde zijn reputatie als onverschrokken burgemeester onder meer met de weigering om als gemeente de noodlijdende club de helpende hand toe te steken. Zelfs tijdens een belegering van het stadhuis door schuimbekkende supporters hield hij, en uiteindelijk ook de raad, voet bij stuk.

Toen dit voorjaar opnieuw een faillissement dreigde, werd snel duidelijk dat het Maastrichtse gemeentebestuur, anders dan onder Leers, onder voorwaarden genegen was om mee te doen bij een reddingspoging. Diverse leden van het college van B en W besteedden wekenlang veel tijd aan MVV.

De gemeente kocht uiteindelijk stadion De Geusselt voor 1,8 miljoen euro en schold een achtergestelde lening ter waarde van 1,7 miljoen euro kwijt. Ook alle andere schuldeisers werd gevraagd dat laatste te doen. Zo coulant waren ze. Al zetten sommigen vraagtekens bij de vrijwilligheid: wees in een dergelijke crisissituatie maar eens de spelbreker die de club alsnog aan een faillissement helpt.

Wethouder Jim Janssen vindt de gemeentelijke steun goed te verdedigen. „Zonder de gemeente was MVV failliet. Dan hadden we van die euro’s van de achtergestelde lening niks teruggezien. Het geld zijn we nu ook kwijt, maar de betaald voetbalorganisatie is behouden. Maastricht streeft naar een goed vestigingsklimaat voor burgers en bedrijven. Daar hoort een profclub bij. Behoud van het stadion past ook bij de plannen rond gebiedsontwikkeling aan de noordkant van de stad. Het ligt tevens op een strategische plek bij de ingang van de A2-ondertunneling die de komende jaren wordt aangelegd.”

Een van de voorwaarden voor gemeentelijke steun was dat afscheid werd genomen van oude bestuursleden. Die garantie geeft Rinkens. Al blijft voorzitter Joseph Goumans indirect wel betrokken bij de club. MVV koopt zelf geen spelers meer, maar huurt ze bij een spelersfonds dat wordt beheerd door Nol Hendriks, de oud-suikeroom van Roda JC. Rinkens: „Goumans is de advocaat van Hendriks. Daar hebben wij geen zeggenschap over.”

De nieuwe voorzitter sluit overigens niet uit dat het oude bestuur nog zal worden aangesproken op gevoerd beleid. „We zijn nu druk geweest met redden en saneren, maar er komt nog een onderzoek.”

Realiteitszin en een betere organisatiestructuur moeten ondertussen de toekomst van MVV waarborgen. „En het fundament van de voetbalbranche moet veel breder. De club moet meer verbindingen aangaan met stad en streek.” Dat kan ook in kleine dingen zitten, vindt Rinkens. Hij noemt de vaste bezoekers van het opvanghuis van het Leger des Heils die sinds kort betaald werk en regelmaat hebben als schoonmaker van het stadion en studenten van de kunstacademie die een nieuw uittenue gaan ontwerpen.

Alles gebeurt nog zeker een paar weken onder het nulpunt. Na een met hart en ziel gespeelde eerste helft (2-0) leek MVV vrijdag op weg naar winst. Maar Volendam kwam terug tot 2-2. Van de zeven punten in mindering zijn er nog zes over.