Alpenkraft

Ik liep eergisteren in dit Oostenrijkse dorp een indiaan tegen het lijf. Dat was even nadat ik bij de plaatselijke Spar achter een heks in de rij had gestaan. Bij de afdeling brood- en vleeswaren hadden ze niet op of om gekeken. Het zijn de Sjamanendagen moet je weten, en dan doen ze in het dorp alsof het bovennatuurlijke van alle dagen is.

Wie gelooft dat New Age louter een grootsteeds verschijnsel is dat zijn langste tijd heeft gehad, zit er deerlijk naast. In deze boerengemeenschap in Stiermarken heet de dorpssjamaan Kurt Böckler en elke zomer lokt hij tientallen gelijkgestemde zielen naar zijn bijeenkomst. Want Kurt is niet alleen. Het Alpenschamanismus is enorm in opkomst, en menig bergdorp beschikt inmiddels over iemand die is gespecialiseerd in het zien van onzichtbare krachten. Franz Ellmauer uit Zell am Moos bijvoorbeeld, is wichelroedeloper, Peter Steidl uit Tirol doet aan Visionssuche en Gerhard Fanckhauser uit Bruck zit in de heilmuziek. Daar kan Kurt uit Wörschach een puntje aan zuigen, want eerlijk gezegd is er in zijn eigen dorp bijna niemand die weet welke krachten hij precies beheerst. Kurts klandizie komt vooral van buiten, zo heet het.

Maar opmerkelijk misschien is dat er überhaupt klandizie voor bestaat. De stalletjes met heelstenen, dromenvangers en geverniste boomwortels worden druk bezocht en nergens siddert de Alpenkraft dit weekeinde meer dan hier. Want ook al staat dit dorp niet op de sjamanenlijst van zogeheten Kraftorten, er is genoeg gelegenheid voor kraft wandern, kraft trommeln en al die andere geheime krachten die je hier kunt vinden. Zo wordt er op strak gespannen varkensvellen gebeukt alsof het leven ervan afhangt – en volgens de meeste sjamanen is dat ook zo.

Want, zeggen zij, zijn de Alpen niet de uitgelezen plek waar oude krachten samenkomen? Krachten die het vooruitgangsdenken ons hebben ontnomen? Inderdaad: voor levenskracht heb je de dorpssjamaan, al dan niet getooid.

En ondertussen doet het dorp alsof zijn neus bloedt. Normaalste zaak van de wereld. De heks in de Spar kiest salami op haar maanzaadbolletje – krachtvoer. Tot zover niets eigenaardigs.

Floris-Jan van Luyn