Nieuwe Natuur kan tot prachtige natuur leiden 1

In zijn bijdrage over ‘Nieuwe Natuur’ haalt Ruben van Luijk stevig uit naar de natuurbescherming (Opiniepagina, 7 augustus). Hij verwijt de natuurbescherming forse ingrepen in „oud, eerbiedwaardig cultuurlandschap” en schetst daarbij een beeld van door bulldozers stevig aangepakte terreinen. Hij vergeet te zeggen dat sommige oude cultuurlandschappen danig versleten zijn en dat nieuwe milieus, nieuwe natuur, tijd nodig hebben zich te ontwikkelen, te rijpen. De praktijk wijst het uit. Op ooit aangeharkte, overbemeste, platgespoten en juist van veel oude cultuurelementen ontdane landbouwgronden ontwikkelt zich geleidelijk een veelzijdig ecosysteem, met heel diverse planten en dieren. De natuurbescherming toont zich in de nieuwe natuur ruimhartig met de openstelling. Talloze schoolklassen, personeelsverenigingen, huisvrouwenclubs, managers op cursus en individuele wandelaars kunnen de nieuwe situatie op eigen wijze ervaren.

Van Luijk gaat ook voorbij aan de democratische legitimatie van Nieuwe Natuur-projecten. Geen spade gaat de grond in zonder vaak bijna eindeloze procedures op rijks-, provinciaal en gemeentelijk niveau. Op den duur is er bestuurlijk, politiek en juridisch groen licht. Dan kan men aan de slag. De natuurbescherming zal uiteindelijk slechts als beheerder van de nieuwe natuur gaan optreden. Verwijten kunnen dus beter gericht worden aan de samenleving als geheel.

Frits Maas

Dordrecht