Legaliteit betekent controle, aan de regels houden

In 2009 pokerden 200.000 Nederlanders buiten het casino – en niet op internet. In Amsterdam spelen ze in ruim twintig zaken. Velen omarmen het verbod.

Wapens en harddrugs zullen niet te zien zijn, maar een vaste bezoeker heeft één waarschuwing voor we de poker room binnengaan. „Er wordt wel ontzettend veel geblowd.” Verder gebeuren er geen gekke dingen in deze voormalige opslagruimte in de binnenstad van Amsterdam, wil hij maar zeggen. Behalve dan dat de voornaamste bezigheid illegaal is.

Een sluis van twee deuren, beveiligd met vier camera’s, biedt toegang tot een lange rechthoekige ruimte met drie ovale pokertafels en een klein keukentje. De naam van de vereniging is in zwierige rood-zwarte graffiti over de volle lengte van de zijmuur gespoten. Tl-licht en sigarettenrook agaceren de zintuigen.

Wat hier gebeurt mag niet, heeft minister Hirsch Ballin (Justitie, CDA) vorige week nog maar eens bekrachtigd. Een week nadat in het Twentse Glane een dergelijke poker room werd geopend die pretendeerde de eerste legale in Nederland te zijn, waarschuwde hij de initiatiefnemer schriftelijk.

Ted Stolzenbach, die in het dorp Glane zes pokertafels in een lokale kroeg neerzette en media vertelde daar volgens een recente uitspraak van de rechtbank in Den Haag recht toe te hebben, werd gemeld dat een arrest van de Hoge Raad uit 1998 nog altijd zwaarder weegt. Poker blijft een kansspel en Holland Casino de monopolist in het aanbieden ervan, aldus het ministerie. Maar iedereen die het de populairste spelvariant Texas Hold’em wel eens speelt, weet dat de realiteit anders is.

Alleen in Amsterdam zijn drie denksportverenigingen die het spel openlijk aanbieden. Daarnaast, zo schatten betrokkenen, zijn er zeker twintig andere locaties – home games genoemd – waar regelmatig georganiseerd gepokerd wordt. Uit onderzoek in opdracht van Justitie bleek vorig jaar dat 575.000 Nederlanders die illegaal pokeren. Het merendeel op internet, maar 200.000 ook fysiek buiten het casino.

Half elf ’s avonds is vroeg voor pokeraars. In de Amsterdamse pokerclub zijn vier man bijeen. Eigenaar Ron en zijn zoon, vaste gast Jan, en Ted Stolzenbach. Die laatste is door zijn Twentse initiatief volop in beeld bij Justitie, maar de anderen houden hun achternaam voor zichzelf.

Niet dat de pokerclub ondergronds is. Ron (52) heeft deze als pokeropleidingscentrum laten registreren bij de Kamer van Koophandel. Oefenen mag wel, in tegenstelling tot spelen om geld. Het pand is hem door het stadsdeel toegewezen en de woningbouwvereniging heeft toegezien op de plaatsing van wc’s en de nooduitgang. Net als vele anderen werft hij openlijk deelnemers op online pokerfora. Ron: „In Amsterdam kan en mag heel veel, zolang je maar niet voor overlast zorgt.”

Geleidelijk druppelt een tiental jongens van rond de twintig binnen. De meesten groeten de oudere mannen en kiezen de achterste tafel om, verstopt onder capuchontruien en petjes en achter zonnebrillen, te spelen. De minimale inzet voor de cash game is hier 50 euro, maar de leden kennen ook locaties waar soms 150.000 euro op tafel ligt. Het huis roomt 5 procent af van elke pot.

De politie komt regelmatig langs. Dan moeten alle aanwezigen bewijzen dat ze lid zijn en zich legitimeren. De agenten controleren of ze ergens voor gezocht worden of boetes open hebben staan. De fiches op tafel laten ze met rust.

Toen Ron, al twintig jaar actief in de gokwereld, deze club drie jaar geleden begon was hij naar eigen zeggen één van de schaarse concurrenten van het casino. Door de aandacht op televisie en het aanbod op internet is poker enorm in populariteit toegenomen. Veel jongeren hebben de illusie dat ze er heel snel heel rijk mee te kunnen worden, zeggen de pokeraars hier. De meesten willen op een gegeven moment ook fysiek aan tafel zitten met hun tegenstanders en daar denken aanbieders weer een slag te kunnen slaan.

De overdaad aan pokergelegenheden in Amsterdam was één reden dat Stolzenbach (55) uitweek naar Twente - de nabijheid van de Duitse grens een andere. Dat hij zojuist gebeld werd door een man uit Münster die vanavond met vier man naar Glane wil komen, bewijst dat gat in de markt. Stolzenbach heeft de zaak echter tijdelijk gesloten na de brief van Hirsch Ballin. Hij gaat zeker weer open, zegt hij strijdbaar, maar eerst wil hij kansspelbelasting afdragen en een vergunning bij de gemeente aanvragen. Dat het uitloopt op een conflict met justitie verwelkomt hij, maar hij wil zijn andere zaken op orde hebben.

Stolzenbach is het gezicht van de laatste poging poker „uit de legaliteit te drukken”, maar het is geen eenmansactie. Hij zegt voor een vrijwel onbeperkte steun te hebben van kapitaalkrachtige organisaties die het juridische gevecht aan willen gaan, om voor meer jurisprudentie dan de vrijspraak in de Den Haag te zorgen.

Nu hij in Amsterdam is, bezoekt hij ook even het Holland Casino nabij het Leidseplein. Bekenden uit ‘het wereldje’ hebben gehoord van zijn initiatief, maar lang niet iedereen is er blij mee. Een 25-jarige man die hier rond sluitingstijd klanten ronselt voor zijn home game wil absoluut niet dat poker officieel wordt toegestaan. „Legaliteit betekent controle. Dan moeten we ons aan regels gaan houden.”