GM onhandig aan vooravond beursgang

Het is nóg meer improvisatiemanagement bij General Motors (GM). Die indruk blijft achter na de plotselinge verschuiving aan de top. Het inruilen van Ed Whitacre voor Dan Akerson kan op de langere termijn een betere oplossing zijn. Maar de klungelige bekendmaking aan de vooravond van een mogelijke beursgang draagt bij aan de vrees dat het concern nog niet klaar is voor dit avontuur.

Niet dat Akerson een slechte keus is. Hij was als lid van de raad van commissarissen betrokken bij belangrijke beslissingen van GM ná de faillissementsprocedure. Bovendien heeft hij nuttige saneringservaring. Maar het besluit – dat op geïmproviseerde wijze werd gemeld aan het eind van de persconferentie over de kwartaalcijfers – leek haastig te zijn uitgevoerd. Akerson was niet eens aanwezig, hij belde in.

Whitacre zegt dat hij de stap met de raad van commissarissen heeft besproken sinds het moment dat hij het roer overnam in januari. Maar gezien het feit dat vrijwel ieder belangrijk nieuws van GM voortijdig is uitgelekt naar de pers was de managementverandering een beetje een schok.

Akerson is de vierde baas van GM in achttien maanden. Dat is op de langere termijn geen probleem, ervan uitgaande dat hij op zijn plek blijft. Maar het is weer een verschuiving aan de top van een concern dat nog steeds moeite heeft een decennialange praktijk uit te roeien, die tot de faillissementsprocedure leidde.

GM heeft weliswaar enig succes geboekt, zoals de kwartaalcijfers laten zien. Marktaandeel en kasstroom zijn verbeterd, en de winst is na het eerste kwartaal met 54 procent gestegen naar 1,3 miljard dollar. Maar een lager belastingtarief van 23 procent hielp de helft van die winst te genereren. En ondanks het feit dat het concern tijdens de faillissementsprocedure een groot deel van zijn schulden kon afschudden, bedraagt de winstmarge van GM vóór belastingen 7,9 procent, twee derde van die van Ford, GM’s zwaarder in de schulden stekende concurrent.

Een nieuwere, jongere baas met relevante ervaring in het naar de beurs terugbrengen van een failliet gegaan bedrijf kan de juiste route voorwaarts zijn. Maar op het laatste moment vóór een beursgang met hem op de proppen komen, betekent dat aspirant-beleggers geen enkele garantie hebben dat het klikt tussen hem en het huidige management van GM.

Dat kan beleggers ertoe aanzetten aan te dringen op een lagere waardering. En dan lopen de rendementen voor de Amerikaanse regering terug, die 61 procent van het concern in handen heeft en vermoedelijk aandelen zal verkopen tijdens de beursgang.

Antony Currie

Vertaling Menno Grootveld

Voor meer commentaaruit Londen:www.breakingviews.com