World Cinema biedt 'best of fests'

Het nieuwe World Cinema Amsterdam brengt films uit de Derde Wereld. Alles op één plek, maar wat voegt het toe aan het bestaande filmaanbod?

Nederland is weer een filmfestival rijker. Gisteravond opende Carolien Gehrels, de Amsterdamse wethouder voor Kunst en Cultuur, World Cinema Amsterdam in filmtheater Rialto. Tien dagen lang zijn er films uit Latijns-Amerika, Afrika en Azië te zien. Volgens Gehrels de ideale gelegenheid om „andere continenten te ontdekken, je perspectief te verbreden en met een open blik de wereld tegemoet te treden”. Maar wat voegt World Cinema toe aan het bestaande filmaanbod?

De competitie van World Cinema Amsterdam bestaat uit negen films, een deel daarvan ging al op het festival van Rotterdam in première (Shirley Adams, Woman on Fire Looks for Water). Ook zijn er voorpremières van onder meer Gouden Beer-winnaar Honey van de Turkse regisseur Semih Kaplanoglu en het Gouden Palm-winnende Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives van de Thaise filmmaker Apichatpong Weerasethakul. Mexico staat met zestien films in de schijnwerper als veelbelovend filmland.

Wethouder Gehrels pleitte gisteravond voor „meer pluralisme”, Rialtodirecteur Raymond Walravens deelde in zijn speech een nauwelijks verholen sneer uit aan Geert Wilders, zonder hem te noemen, door te hameren op de „rijkdom van andere culturen”.

In het voorwoord in het programmaboekje schrijft Walravens: „Het afgelopen jaar hebben we de halve wereld afgereisd en vele filmfestivals bezocht om een zo mooi mogelijk programma voor World Cinema Amsterdam samen te stellen”. Toch biedt het festival weinig eigen ontdekkingen: het is vooral een ‘best of the fests’. En door films uit Latijns-Amerika, Azië en Afrika in één festival te combineren, maait World Cinema Amsterdam het gras voor de voeten weg van al jaren aan de weg timmerende filmfestivals als het Latin American Film Festival, Africa in the Picture en CinemAsia. Veel dat hier draait, was daar al te zien. Het voordeel van World Cinema Amsterdam is wel dat je veel interessante films nu op één locatie samenkomen.

Het festival opende gisteravond met Un homme qui crie van Mahamet-Saleh Haroun, de Frans-Tsjaadse filmmaker ontving er een half jaar geleden in Cannes de juryprijs voor. In zijn film is de strijd tussen de Tsjaadse regering en rebellen tussen 2006 en 2008 – we horen constant helikopters overvliegen en de hoofdpersoon, een 55-jarige badmeester, naar de radio luisteren om op de hoogte te blijven – de dramatische motor voor een welhaast bijbels verhaal over een vader die zijn zoon ‘offert’ voor zijn eigen welbevinden. Om de sombere stemming weg te spoelen, was er na afloop champagne.

World Cinema Amsterdam. T/m 22 augustus in filmtheater Rialto, Amsterdam. Daarna tour langs vier filmtheaters. Informatie: worldcinemaamsterdam.nl