Verhalen over haat, vergif en dorstige meisjes

‘Sweet Revenge’ van Peter De Graef door Matzer Theaterproducties. Regie: Madeleine Matzer. **** ‘Onder het Melkwoud’ door Hotel Witlox & Stella Den Haag. Regie: Hans van den Boom. ** Gezien: 12/8 Festival Boulevard, Den Bosch. Te zien t/m 15/8 aldaar.

Alles is wit in de solo-voorstelling Sweet Revenge door acteur en tekstschrijver Peter De Graef. En in het befaamde stemmenspel Onder het Melkwoud van Dylan Thomas is alles zwart; de „sloepdobberende zee” is „kraaizwart”, de luiken van de huizen „bijbelzwart”. De Graef speelt zijn monoloog in een gedecoreerde zaal van herensociëteit Zwarte Arend. Onder het Melkwoud staat in een oude fabriek.

Wat beide uitvoeringen verbindt, is de beeldende kracht van de taal. Acteur De Graef is een meester van het teksttoneel. Op intieme wijze vertelt hij het verhaal over een jaloerse moeder die het huwelijk tussen haar zoon en schoondochter kapot wil maken. De wanhopige schoondochter zoekt naar gif om de vrouw te doden. Maar echt gif werkt niet, er is „suikerzoete vriendelijkheid” nodig om het kwaad te overwinnen. De symbolische lading is groot, toch slaagt De Graef erin met trefzeker spel een balans te vinden. Als gevoelens uitgelegd dreigen te worden, houdt hij zich in.

Dat is anders bij actrice Erna van den Berg in Onder het Melkwoud (1953) van Dylan Thomas. Samen met Herman van Wijdeven en pianiste Laetitia Van Krieken brengt zij een sfeervol bedoelde versie van Thomas’ radiospel. Vooral de vrouwenrol van Van den Berg doet de tekst geen goed; met teveel kokette gebaren, heupdraaiingen en getrippel beeldt ze de dorstige meisjes van het dorp uit. Al deze overdaad kan de tekst niet verdragen, die een stijl vereist: soberheid en liever nog: afwezige acteurs.