In therapie

In zijn bijdrage ‘Over tv’ in het Cultureel Supplement van vrijdag 6 augustus legt Raymond van den Boogaard de vinger op „een van de weinige onvolkomenheden” in de bewerking van de Israëlisch-Amerikaanse televisieserie In treatment: het aardrijkskundig foutje Kandahar in Uruzgan te situeren. Bij de lovende bespreking van de Nederlandse serie en de zinvolle vergelijking met de oorspronkelijke Amerikaanse versie valt dit schoolmeestersfeitje inderdaad weg.

Maar hoe is het mogelijk dat het de recensent is ontgaan hoe volstrekt onwaarschijnlijk en geforceerd de therapeutische situaties in de (Nederlandse) serie zijn. De therapieën worden alle opgevoerd als uitzonderlijk agressieve krachtmetingen, waarbij de opgefokte ‘patiënten’ (hulpvragers, nota bene) hun problemen lijken uit te leven door op grove wijze de therapeut en alles eromheen te attaqueren, terwijl die daar nauwelijks paal en perk aan stelt en niet zozeer een veilige, maar een onwerkelijke situatie voor zijn klanten creëert. Dat de werkelijkheid van ‘in therapie gaan’ gevarieerder en subtieler kan zijn dan deze dramatisering blijft, jammer genoeg, achter de verhaaltjes verborgen.

Tegen dit soort ‘onvolkomenheden’ kan geen moedige programmering en bekwaam acteren op.

K. Kolthoff, Amsterdam