De markt met unieke kippen is een knaller

De Amsterdamse wijk Slotervaart weerspiegelt de culturele verschillen van het moderne Nederland. Twee keer per week bericht deze krant over het gewone leven in de wijk. Vandaag: de markt op het Sierplein.

De markt op het Sierplein in Amsterdam-Slotervaart is niet zomaar een markt. Er is over nagedacht. Er is geen concurrentie. Er is maar één ‘Kip van het Spit’-kraam, één snoepkraam, één kraam met theedoeken en badmatjes, één kraam met groente en fruit, één Big Size Men’s Wear-kraam, één vis- en één notenkraam. En één stroopwafelkraam. Sinds mei staat de markt elke woensdag op het Sierplein.

Dit concept is nieuw in de marktwereld. Door de prijsvechtende supermarkten onderscheidt een markt zich niet meer genoeg door lage prijzen. Maar wel door service. Dus zijn er strikte regels voor de uitbaters op de Siermarkt: de kramen moeten blijven staan tot vijf uur en de verkopers moeten hun klanten zo leuk mogelijk behandelen.

Het bevalt de marktkooplui uitstekend. Er is op de markt niemand die ontevreden is. Soner, eigenaar van de ‘verse friet’-kraam, vindt de markt kleinschalig en vriendelijk. „Als bij een regenbuitje verschillende verkopers inpakken en wegwezen, krijg je gaten. Dan is de sfeer weg.”

Bub (zo heet hij echt) van Big Size Men’s Wear (van XL t/m 8x XL) valt het op dat nu al veel mensen van buiten de wijk naar de markt komen. Hij staat samen met zijn neef in de kraam. Ook voor mannen die 160 kilo wegen hebben ze „mooie shirts”.

En Bishnu Kanhai van de ‘Kip van het Spit’-kraam is zó enthousiast dat het onwerkelijk wordt. „Ik moet elke dag om vier uur op. Maar op woensdagochtend ben ik vaak al om half drie wakker. Ik kan gewoon niet wachten. Deze markt is een knaller.” Het moet gezegd: de rij voor zijn kraam is lang. Er wonen behoorlijk wat moslims in Slotervaart, speciaal voor hen laat hij de kippen halal slachten. Maar in de rij staan vooral autochtonen.

Bishnu Kanhai moet het vooral van ouderen hebben, zegt hij. Die kopen een gegrilde kip en hebben voor twee dagen vlees zonder dat ze hoeven staan bakken. En er woont toevallig een flink aantal bejaarden in de omgeving van het Sierplein.

Marktbezoekers vinden het prettig dat ze geen rijen identieke kramen met hetzelfde textiel of dezelfde dekbedden aantreffen. Het aanbod is verrassend. „Ik kocht hier voor het eerst driehoekig, donkerbruin brood”, zegt Ali Hafkamp (71). „Het is heerlijk. Ik wist niet dat het bestond.” En ze komt voor de kippepoten, natuurlijk.

Is er niemand ongelukkig met de markt? Natuurlijk wel. Verschillende winkeliers gevestigd rondom het plein, zijn minder opgetogen. Pal tegenover de Turkse groenteboer staat nu een groentekraam. En Nico Rozekrans van Casa Deli, een winkel met luxere kaassoorten, noten en zuidvruchten, heeft nu op woensdag een kaaskraam tegenover zich. „Zijn kiloprijzen zijn mijn pondprijzen.” Hij is enkele tientallen klanten kwijtgeraakt, schat hij.

Nico Rozekrans had liefst zelf op de markt gestaan met een kraam goedkopere, minder exclusieve, kaas als aanvulling op zijn winkelassortiment. Dat heeft hij gezegd, meteen al toen er zeven jaar geleden voor het eerst over een markt op het plein gesproken werd. Vlak voordat de markt van start ging, kreeg hij te horen dat hij niet welkom was. Hij vindt dat oneerlijke concurrentie. „Zo pikt de markt mijn geld in.”