'Peak Oil' leeft voort, ondanks overlijden van Matt Simmons

‘Peak Oil’, de theorie die inhoudt dat de internationale olievoorraden snel zullen opraken, heeft zijn leidende profeet verloren. Matt Simmons, een 67-jarige bankier uit Houston, is overleden aan een hartaanval in zijn woonplaats in de Amerikaanse staat Maine. Simmons, een voormalige adviseur van president George W. Bush, waarschuwde in zijn boek ‘Twilight in the Desert’ in 2005 dat de olieproductie van Saoedi-Arabië een piek bereikte, en dat het internationale aanbod van olie na het bereiken van die piek zou gaan dalen.

Omdat veel landen weigeren gedetailleerde gegevens over hun oliereserves te delen, kan het nog jaren duren voordat de waarschuwingen van Simmons over een teruglopende productie worden bevestigd – of ontkracht. Maar zijn kruistocht voor meer informatie over de voorraden blijft urgent.

De oprichter van Simmons & Co verleende veel gewicht aan de ‘peak oil’-beweging, die overigens meer dan genoeg fantasten onder haar gelederen telt. ‘Twilight in the Desert’ was een aanval op Saoedi-Arabië, de grootste olieproducent ter wereld. Zich baserend op 200 technische verhandelingen, concludeerde hij dat het grootste olieveld van het koninkrijk, Ghawar, snel over zijn hoogtepunt heen zou zijn. Als gevolg daarvan zou de ‘vriendelijke reus’ van de oliewereld spoedig moeite krijgen gelijke tred te houden met de toenemende vraag naar olie.

Anders dan de bedenker van de ‘peak oil’-theorie, M. King Hubbert, was Simmons een financier en geen geoloog. Zijn wetenschappelijke kennis werd daarom door sommigen in twijfel getrokken. Het voormalige hoofd voorraadbeheer van het Saoedische Aramco, Nansen Saleri, grapte ooit dat hij tweehonderd studies over neurologie zou kunnen lezen, zonder dat iemand het in zijn hoofd zou halen hem een hersenoperatie te laten uitvoeren.

Recente ontwikkelingen hebben twijfel gezaaid over het idee dat de geologie het voornaamste onmiddellijke probleem zou zijn. De vooruitgang op het gebied van diepzeeboringen heeft grote reserves binnen bereik gebracht langs de kusten van West-Afrika en Brazilië, en in de Golf van Mexico. Nu de olieprijs is gestegen, zijn de Canadese teerzanden ook interessant geworden om te ontginnen. En als de politieke situatie het toelaat, kunnen er in Irak grote reserves aan goedkope olie worden aangeboord.

Daardoor worden de argumenten van Simmons echter niet ontkracht. Nu het lot van de wereldeconomie afhankelijk is van een betrouwbare energietoevoer, is het gevaarlijk blind te varen op de eigen schattingen van hun reserves van de grote olieproducenten. Iedere overgang van olie naar een andere energiebron moet immers tientallen jaren van tevoren worden gepland. In dat opzicht mag het streven naar meer informatie van Simmons niet met hem sterven.

Christopher Swann

Vertaling Menno Grootveld

Voor meer commentaaruit Londen: www.breakingviews.com