Ha ha, de hond laat een wind

Marmaduke. Regie: Tom Dey. Met de stemmen van Ruben van der Meer, Anna Drijver, Kim Pieters, Jörgen Raymann.In: 77 bioscopen.

Marmaduke is de verfilming van de gelijknamige Amerikaanse krantenstrip van Brad Anderson. Strip en film gaan over de familie Winslow en hun niet erg gehoorzame Deense dog Marmaduke. In de film verhuist de familie naar Los Angeles, waar vader Phil aan de slag gaat als marketingmanager voor een diervoedingsbedrijf. De overige gezinsleden zijn niet erg blij met de verhuizing, maar schikken zich in hun lot. Ook Marmaduke moet er zijn plaats zien te veroveren in het dierenpark, waar Bosco, een echt alfamannetje, de scepter zwaait.

Films als Babe (1995), Racing Stripes (2005) en Charlotte’s Web (2006) hebben in het verleden laten zien dat sprekende dieren niet per se hopeloze films opleveren, als het scenario maar een tikje origineel is en een beetje durft in te gaan tegen de automatische schattigheid die aan (pratende) dieren kleeft. Grappen over honden die scheten laten terwijl ze op het echtelijke bed liggen, zoals in Marmaduke, mogen best, maar moeten wel aangevuld worden met wat ambitieuzere humor. Dat zoiets te veel gevraagd is, blijkt uit de meest recente oogst aan belabberde kinderfilms met pratende dieren. Eerst was er De bonte brigade (Furry Vengeance), daarna kwam de James Bond-parodie Cats & Dogs: de wraak van Kitty Galore en nu is er dus Marmaduke.Met deze hondsberoerde film is de bodem bereikt, veel slechter kan het echt niet. Het scenario is buitengewoon fantasieloos, de film moet het stellen zonder ook maar één geslaagde grap en van de moraal valt spontaan het glazuur van je tanden.