Een verademing: iemand die iets kan

Hilversum drijft op jury’s. Vooral bij de commerciële omroepen zijn ze er dol op. Wie denkt dat hij aardig kan zingen, jongleren of figuurzagen kan zich aanmelden bij cameratribunalen, om vervolgens hartelijk te worden uitgelachen door juryleden, die vóór hun jurybestaan zelf nooit enige deuk in een pakje boter hebben weten te slaan. Of had u vroeger weleens van Henkjan Smits gehoord? Daarom is het een verademing om in een programma als Over de kook (RTL4) jonge amateurkoks beoordeeld te zien worden door iemand die echt iets kan: cuisinier Robert Kranenborg. Hij laat amateurkoks koken in zijn restaurant De Beemster. Iedere kok neemt per dag een andere gang voor z’n rekening. Koken op niveau is hard werken. Kranenborg slaat het geploeter hoofdschuddend gade, in een mengeling van geamuseerdheid en verwondering. „Wat heb ik toch misdaan dat ik met dit soort mensen moet werken?” Leerling-kok Fred wil lam met asperges en paddestoelen maken. Maar het uitbenen van een lam valt nog niet mee. „Wel fuck veel werk man, die lam.” Kranenborg vindt het resultaat maar matig. „Bij het vlees mis ik de textuur, het is niet mooi gebraden.” En de asperges zijn te zout. Meer dan een 6,5 zit er niet in. Geslagen laat Fred het debacle tot zich doordringen. „Tering, heb ik gewoon m’n groente verneukt.”

De competitie in Sterren op het doek is van geheel andere aard. Drie schilders maken een portret van een hoofdpersoon, die tijdens het poseren wordt geïnterviewd door Hanneke Groenteman. Het schilderij dat het meest bij de geïnterviewde in de smaak valt, mag mee naar huis. Gisteren werd Willeke van Ammelrooy in verf gevangen. Een goede keus, vond schilder Cornelis Lemaire. De vorige keer had hij nog geweigerd. „Balkenende ga ik niet schilderen. Wat een kop.” Het programma leunt sterk op het interviewerschap van Groenteman. Laat die maar een gesprek voeren. Van Ammelrooy vertelde over de zelfmoord van haar echtgenoot. Toch werd het nergens ongemakkelijk of klef. Het had jaren geduurd eer ze de doodswens van haar man had geaccepteerd. „Er lag een heel oude man toen hij daar opgebaard lag. Pas 33 jaar. Oud, maar heel gelukkig.” Jammer alleen dat Sterren op het doek hinderlijk wordt gesponsord door de Bankgiroloterij. Middenin het programma duikt opeens Ron Brandsteder op om een cheque van 100.000 euro te overhandigen aan mevrouw Verhaar. „Had u niet gedacht, hé?” Bizar dat zoiets mag bij een publieke omroep.

Van Ammelrooy reageerde na afloop „blij en ontroerd” op alle drie de doeken. „Zelfs m’n scheve mond komt er uit. Die trek ik altijd een beetje recht met lippenstift.”