De luxe vakantievilla's op exotische locaties raakt hij niet kwijt

Geert Duizendstraal bouwde luxe villa’s met geleend geld van vrienden.

En nu, door de crisis, kan hij de schuldeisers niet meer betalen.

„Een gedupeerde belegger? Ik zou mezelf nog niet zo willen noemen.” De Wassenaarse vastgoedverzamelaar en vleeshandelaar Eddie de Kroes klinkt laconiek. Met 74 andere vermogende Nederlanders heeft hij tientallen miljoenen gestoken in La Perla Living, een projectontwikkelaar van luxueuze vakantievilla’s. Tot 2009 kreeg hij netjes rente uitgekeerd. Maar in januari vroeg de projectontwikkelaar uitstel van betaling aan en droogden de uitkeringen op. Of De Kroes zijn geld kwijt is? „Je bent pas gedupeerd als het zo ver is.”

De Kroes gaat ervan uit dat La Perla-oprichter Geert Duizendstraal met de aangestelde bewindvoerder Bart de Man een oplossing bedenkt om faillissement af te wenden. Vorige week werd bekend dat de surseance werd verlengd, waardoor het bedrijf 18 maanden langer de tijd krijgt om aan een doorstart te werken waarmee schuldeisers tevreden zijn.

De werkwijze van Duizendstraal (57) was eenvoudig. Vrienden, bekenden en kennissen van bekenden leenden hem geld. Op exotische locaties in Spanje, Antigua, Panama, Vietnam en Frankrijk ontwikkelde Duizendstraal daarmee vanaf midden jaren negentig luxe vakantiewoningen, te beginnen in de heuvels rond het Spaanse Marbella. Sommige investeerders, ‘informal lenders’, zoals Duizendstraal ze noemt, hadden zelf ook zo’n villa of kochten er een paar.  Was een project af dan werden de woningen met een mooie winst verkocht. Het bedrijf draaide prima. „Veel investeerders hebben al een mooie exit gehad”, zegt Duizendstraal.

In totaal heeft La Perla ruim 750 huizen gebouwd en opgeleverd. De gemiddelde bouwkosten per huis bedroegen circa 350.000 euro, waarbij Duizendstraal ze „normaal gesproken met een winst van 50 tot 100 procent” verkocht. La Perla bleef bij de projecten betrokken door diensten aan te bieden voor de vakantieganger: kinderoppas, tuinonderhoud, tickets voor de opera. In 2008, het laatste jaar dat het nog goed ging, boekte La Perla Living International NV een omzet van ruim 92 miljoen euro en een winst van 23,5 miljoen euro. Met gemak werden de forse rentes – 12 tot 20 procent – betaald aan de mensen die hem geld hadden geleend.

Tot begin 2009. Toen kreeg La Perla last van de kredietcrisis. Vakantiewoningen werden niet meer verkocht. Duizendstraal klopte bij banken aan om geld te lenen. Wilden ze niet. Pogingen om institutionele beleggers aan zich te binden en via een omgekeerde overname een beursnotering in Parijs te krijgen, mislukten al in 2008. „Begin 2009 liep de machine vast”, zegt bewindvoerder Bart de Man. Opeens had Duizendstraal grote moeite om zijn kennissen de rente te betalen. Nieuwe projecten ontwikkelt La Perla niet meer en Duizendstraal is vooral bezig om schuldeisers van zich af te houden.

Volgens bewindvoerder De Man gaat het om 75 investeerders die een schuld van 80 miljoen tot 90 miljoen euro hebben uitstaan. Individuele bijdragen varieerden van 250.000 euro tot 15 miljoen. Daarnaast claimen gewone schuldeisers, zoals de fiscus, het UWV en een bank 10 miljoen.

Niet iedereen heeft begrip zoals vleeshandelaar Eddie de Kroes. Een tiental beleggers heeft beslag gelegd op persoonlijke bezittingen van Duizendstraal, waaronder zijn villa in Bosch en Duin. Bij hen stond de ontwikkelaar persoonlijk garant. Sinds het bedrijf begin dit jaar uitstel van betaling kreeg, volgden er meer beslagen. Onder de beslagleggers: McGregor-directeur Joep van Straaten, oliën- en vettenhandelaar Jos Smit en Frans Corstens, hoogleraar nucleaire geneeskunde uit Nijmegen.

Voormalig advocaat Bob van der Goen staat twee gedupeerde schuldeisers bij. Hij zette vorige week een oproep op zijn website voor andere investeerders om zich te melden. Hij kondigt daarbij aan „op korte termijn” over te gaan tot actie. „Wij richten onze pijlen ook op het privévermogen van Duizendstraal.”

Duizendstraal begrijpt dat zijn investeerders hun belangen willen veiligstellen, maar hij wil niet dat sommigen een voorkeurspositie claimen. „Het belang van de gehele groep staat voorop. Als ik één iemand een hand geef, moet ik iedereen een hand geven.” Daarom wil hij koste wat kost een definitief faillissement voorkomen. Vanuit de huidige surseance denkt hij het meeste uit de boedel te kunnen slepen. „In de landen waar ik zit wil men nog best zaken doen met een bedrijf met tijdelijk liquiditeitsproblemen. Maar als we failliet gaan kunnen we veel minder voor onze bezittingen krijgen. Dat zou rampzalig zijn.” Op dit moment werkt hij aan de verkoop van zijn portefeuille, aan derden of aan groepen van schuldeisers, in ruil voor intrekking van hun vorderingen. Hij denkt de problemen binnen een paar maanden te hebben opgelost. Volgens De Man moet er voor het eind van het jaar een crediteurenakkoord zijn aangeboden, „wil de surseance kunnen slagen”.

Vanuit een trein in Zwitserland zegt Duizendstraal dat de oorspronkelijke schuldenlast nog veel hoger was: 180 miljoen euro. Die wist hij vorig jaar al met 100 miljoen terug te brengen door precies dat te doen wat hij nu verfoeit. Met een veertigtal investeerders sloot hij een akkoord door vastgoed aan hen te verkopen. „Dat is eigenlijk al paulianeus, dus daar konden we niet mee doorgaan.”