Tranen op commando voor de camera

Brent Hoff, filmmaker en hoofdredacteur, is met het Amerikaanse dvd-tijdschrift ‘Wholphin’ een belangrijke voorvechter van de korte film in de VS.

Brent Hoff, filmmaker en hoofdredacteur van het Amerikaanse dvd-tijdschrift Wholphin, houdt van spelletjes. Om de gekte aan te tonen van de zwaarbewaakte grens tussen de VS en Mexico organiseerde hij een potje strandvolleybal, met een team aan beide kanten van de grensafzetting. En voor zijn bezoek aan het Pluk de nacht- openlucht filmfestival in Amsterdam, waar hij optreedt als ‘Artist in focus’, heeft hij een nieuw filmpje gemaakt, geïnspireerd op het WK-voetbal in Zuid-Afrika. „Dat zou voor jullie Nederlanders toch interessant moeten zijn.”

Zijn bekendste spel is The Crying Game. Het idee is simpel: Hoff zet de camera en een stopwatch aan en kijkt wie van de mensen voor de camera er als eerste in slaagt om te gaan huilen. „Veel van wat door gaat voor realitytelevisie, bestaat alleen maar uit de jacht op zoveel mogelijk tranen in beeld. Ik heb het format teruggebracht tot de essentie.” Aanstaande zaterdag zal Hoff een editie van de wedstrijd organiseren tijdens Pluk de nacht, met als hoofdprijs een abonnement op Wholphin. „Ik ben er ooit mee begonnen met acteurs in Los Angeles, maar daarvan slaagde niemand erin om een traan weg te pinken, omdat ze allemaal antidepressiva slikken.”

Hoff is met zijn tijdschrift een van de belangrijkste voorvechters van de korte film in de VS, een vorm die volgens hem een bloeiperiode doormaakt, dankzij nieuwe distributiekanalen zoals zijn tijdschrift en internet. Wholphin wordt uitgegeven door The Believer, dat is opgericht door de succesvolle schrijver Dave Eggers, auteur van onder meer What is the what. Net als The Believer staat Wholphin voor mensvriendelijke, geëngageerde kunst. „Ik houd niet van films die alleen maar gaan over slechte mensen die slechte dingen doen. Ik houd niet van nihilisme. Ik vind het zonde als mensen hun talent alleen daarvoor gebruiken.”

Toch komt één van de films die afgelopen zaterdag op Pluk de nacht te zien was tijdens het eerste Wholphin-programma van het openluchtfestival, daar dicht in de buurt: het geestige Mompelaar van Wim Reygaert en Marc Roels; een reeks absurdistische taferelen op het Vlaamse platteland, waar een mompelende man die nog bij zijn moeder woont als de Messias wordt onthaald.

Typerender voor Wholphin zijn films als Sisters Wife van Jill Orschel, een onderbelicht, maar indringend portret van de mormoonse DoriAnn met alle emotionele complicaties van dien en Please vote for me van Weijun Chen, een documentaire over een Chinese schoolklas, die als democratisch experiment eigen klassenvertegenwoordigers mag kiezen.

In Wholphin zijn films te vinden van beroemdheden als Jonathan Demme en Gus van Sant, maar ook van opkomende, onbekende makers. Hoff: „Als ik alleen maar goede films zou hebben van volkomen onbekende makers, dan vul ik daar ook gewoon een heel nummer mee.”

Om de dvd-uitgave een tijdschrift te noemen was aanvankelijk een handigheid om boekhandels ervan te overtuigen dat ze Wholphin op de plank moeten zetten. Het idee is belangrijker dan de vorm in Wholphin, het verhaal belangrijker dan het beeld op zich, zo lijkt het. Hoff zegt geen specifieke criteria te hanteren bij de selectie van films. „Iemand moet echt een verhaal te vertellen hebben en de korte film niet uitsluitend beschouwen als een handig opstapje naar het maken van een lange speelfilm. Dat kun je namelijk altijd zien.”

Pluk de nachtfestival, t/m 15/8 www.plukdenacht.nl, www.wholphindvd.com