Even stil

Zaterdagavond. De trein vanuit Den Bosch, na een middagje Boulevard. We belanden in de stiltecoupé, waar het zoals gebruikelijk niet stil is. Een meisje zit te bellen, zo luid dat iedereen kan horen dat het gesprek nergens over gaat. Acht aangeschoten jongens komen binnen en geven een oorverdovende demonstratie Brabantse gezelligheid. Na een kwartier stapt

Zaterdagavond. De trein vanuit Den Bosch, na een middagje Boulevard. We belanden in de stiltecoupé, waar het zoals gebruikelijk niet stil is. Een meisje zit te bellen, zo luid dat iedereen kan horen dat het gesprek nergens over gaat. Acht aangeschoten jongens komen binnen en geven een oorverdovende demonstratie Brabantse gezelligheid. Na een kwartier stapt de belster op de jongens af. „Weten jullie wel dat dit een stiltecoupé is? Ik kan niet eens telefoneren!” De jongens zijn even stil. Maar dan zegt er een zachtjes: „Maar belle in een stiltecoupé, da maggedochooknie?” En de gezelligheid barst weer los.

Marcel Hulspas