Voetbalmens

Wie een voorspelling doet die na een aantal jaren tot werkelijkheid wordt, zou het recht moeten hebben zichzelf daarvan te overtuigen. Ik neem nu aan dat die profeet dood is. Maar je zou hem postuum het plezier van zijn gelijk gunnen. Dit schoot me te binnen toen ik dinsdagavond op RTL4 hoorde dat de Verenigde Naties van het voetbal, de FIFA, opnieuw een vordering heeft gemaakt bij het overnemen van de macht in Nederland. In de steden waar over acht jaar het wereldkampioenschap wordt gehouden (als we nederig en bereidwillig genoeg zijn), zullen nieuwe stadions moeten worden gebouwd, of de oude vernieuwd. De Kuip en de Arena zijn toch keurige megagelegenheden voor deze mooie sport, zou je zeggen. Nee, ze moeten radicaal worden verbouwd, en hetzelfde geldt voor de stadions in nog een paar steden. Dat gaat een paar honderd miljoen kosten. De clubs zelf kunnen het niet betalen, want die hebben hun kapitaal al in de beste spelers geïnvesteerd. Ik zie aankomen dat – als in december de FIFA België en Nederland het WK in 2018 gunt – we daarvoor wat extra belasting moeten betalen. Dat hebben we er natuurlijk graag voor over.

Wie krijgt hier met zijn voorspelling gelijk? Willem Frederik Hermans. In 1951 heeft hij een roman geschreven, Ik heb altijd gelijk, waarin een veteraan uit Indië, Lodewijk Stegman, en een zakenman, Key, een politieke partij oprichten. Die heet Nederlandse Europese Eenheids Partij. Stegman is een begaafd spreker, of geboren volksmenner; Key heeft het geld. Ze richten een krantje op, Voetbal Europa, dat de grondslag voor de machtsovername moet worden. In het begin van het verhaal heeft Stegman in het vuur van een alleenspraak al een volksdeel beledigd. Dat zijn dan nog niet de moslims, maar de katholieken die hier de macht willen overnemen. Daarvoor heeft de schrijver terecht moeten staan. Hij werd vrijgesproken.

Graag zou ik het Hermans gunnen dat hij nu even op de Nederlandse aarde om de hoek kon kijken. Het getoeter van de vuvuzela’s is nauwelijks verstomd of te midden van het Haagse gekakel om de gedoogvariant, de etnische registratie en de kopvoddentaks beginnen we ons met onze half failliete voetbalclubs voor te bereiden op het WK 2018. Om een redelijke kans te maken, moet de minister-president wel bereid zijn de schoenen van de FIFA-leider te poetsen. Maar daar zal onmetelijk veel tegenover staan. Nieuwe stadions, enorme parkeerterreinen, geweldige luchthavens en snelwegen die zo breed zijn dat we nooit meer in de file hoeven te staan. En natuurlijk economische vooruitgang.

Om een geloofwaardige gooi te doen naar het WK 2018 hebben ‘we’ – de Belgische en de Nederlandse sportautoriteiten – het bidbook samengesteld; een document van meer dan achthonderd pagina’s waarin we onze gretige dienstvaardigheid beschrijven. Voor zover ik het heb begrepen, wordt de FIFA daarin ook vrijstelling van belasting beloofd. Een Overpeinzing is over het algemeen geen stukje waarin de schrijver de belangen van de belastingbetaler verdedigt. Maar nu een paar Belgische partijen zich tegen die vrijstelling verzetten, verklaar ik me solidair. Het is volslagen onzin om je nu ertoe te verbinden over acht jaar een organisatie een paar honderd miljoen cadeau te doen, terwijl je er geen flauw idee van hebt hoe dan de toestand in stad en land zal zijn, nog afgezien van de vraag hoe de wereld er dan uit zal zien.

Er is maar één macht die overigens, naar ik aanneem, nuchtere mensen tot zo’n slag in de lucht kan brengen: die van het voetbal. Het WK van dit jaar heeft al bewezen dat er een nieuwe mutatie aan de gang is. Degenen die daarvoor vatbaar zijn, worden bij zo’n gelegenheid van een gewone homo sapiens plotseling tot voetbalmens. Die ontwikkeling wordt door die sport en de media verder bevorderd. Als het gaat zoals de FIFA het wil, zullen België en Nederland in 2018 een paar weken worden beheerst door de voetbalmens. Laat een nieuwe profeet die toestand eens beschrijven.