De herberghond

In mijn volgende leven wil ik wonen in een dorp omringd door bossen en heuvels. Ik wil dan hond zijn, een herberghond. De hond die al in mij leeft, bestaat echt. Hij heet Masque. Hij woont in de paardenstal van een hotel dat zich heeft verstopt in de bossen bij het Noord-Franse Compiègne. Jaarlijks bezoek ik dit hotel wel een keer of wat. Ik aai er de hond die meedraait met de schaduwplekken van de zon.

Een halsband om? Drie keer per dag wandelen met de baas? Nee zeg! Masque leeft zijn eigen leven.

De herbergier vertelt: „Onze hond zal nu ongeveer twaalf jaar oud zijn. Een jaar of tien geleden is hij komen aanlopen: vervuild, uitgeput en uitgehongerd. Overal heb ik geïnformeerd of hij soms vermist was: bij de politie, bij dierenartsen, bij de dierenbescherming, maar geen enkele baas had zich daar gemeld. Een meisje dat in ons hotel logeerde, heeft hem de naam Masque (Masker) gegeven. De witte haren rondom zijn ogen deden aan een carnavalsmasker denken. ”

Masque heeft een levenspartner: kat Minette die ook is komen aanlopen. Elke middag liggen ze dichtbij elkaar te slapen op het grindpad naast het hotel. Het liefst zou ik daar ook mijn middagdutje willen doen. Maar ik vrees dat Masque en Minette dat een beetje genant vinden.

Heeft u een bijzonder huisdier? Foto en tekst naar weekblad@nrc.nl.