1 2 3

Het testpanel van Zomer &cetera proeft – zonder het etiket te zien – verdejo. Sommelier Hans van Schaik (Amstel Hotel), eetschrijf- ster Janneke Vreugdenhil en wijnexpert Peter Mansell (veiling- huis Christie’s) laten zich verrassen.

Bij deze verdejo’s is de duurste volgens de panelleden ook de lekkerste. Deze goudgele wijn uit de Spaanse Rueda heeft tien maanden liggen rijpen op Frans eiken – en dat proef je.

„Deze fles slaat de andere twee om de oren”, zegt Van Schaik. In zijn opschrijfboekje noteert hij: „Powerrrr!!! Zeer vol en krachtig.” Dat komt volgens hem omdat deze wijn ouder is en op hout heeft gelegen. De geur noemt hij „rijk en rijp”, hij ruikt citrus en „een botertje”.

Van Mansell had de wijn wel wat „intenser” gemogen, maar hij prijst de lange afdronk. De lange nasmaak valt ook bij Vreugdenhil in goede aarde. „Eigenlijk ga ik ’m steeds lekkerder vinden”, roept ze uit. Ze fantaseert over een fijn dinertje met schelp- en schaaldieren en hoe snel deze fles dan leeg zal zijn.

Deze verdejo kost nog geen kwart van de prijs van nummer één, maar over deze licht goudgele wijn zijn de panelleden niet lyrisch.

Van Schaik ruikt wel „mooi elegant fruit” en Mansell sinaasappel en mandarijn, maar de smaak is „eendimensionaal” (Van Schaik), „not great” (Mansell) en „te vlak” (Vreugdenhil).

Maar volgens vinoloog Menno Simon, die de productie van deze wijntest doet, „moet je geen appels met peren vergelijken”. Wijn nummer 1 is volgens hem een a-typische verdejo, want gerijpt op hout, terwijl het nu juist kenmerkend is voor verdejo dat deze in roestvrijstalen vaten wordt bewaard. „Daarom smaakt een verdejo zo fris.”

Een verdejo is geen ingewikkelde wijn met een eindeloze afdronk. Een verdejo moet het hebben van zijn frisheid en is uitermate geschikt om koel te drinken, zegt Menno Simon (zie wijn 2). De wijn wordt onder strenge voorwaarden op een ultramoderne manier gemaakt. Maar de panelleden zijn niet onder de indruk van dit zomers wit.

„Hier ben ik absoluut niet dol op”, zegt Mansell. „Zuren overheersen”, zegt Van Schaik met een zuinig mondje. Hij mist „spanning” en vindt de wijn „een beetje kort”.

Vreugdenhil is nog het mildst: „Mwah, ik heb er niks op tegen, maar ik ben ook niet verliefd.”

De verdejo mag dan een populaire Spaanse wijn aan het worden zijn, het is niet waarschijnlijk dat de panelleden binnenkort een reisje naar de Rueda boeken.