Sneakers draag je als statussymbool

Vanuit de Bronx veroverden sneakers vanaf de jaren zeventig de rest van wereld.

Producenten brengen speciale, gelimiteerde modellen op de markt.

„Vrouwen zijn bereid elk bedrag neer te tellen voor een paar sneakers en wij kunnen ze alles wijsmaken over de bijzondere geschiedenis van een schoen”, zeggen sneakerverkopers met de bijnamen ‘Nick the quick’ en ‘PK’. Ze bemannen een stand met hun sneakeraanbod op het hiphopfestival State of Mind in Rotterdam.

Lori Lobenstine moet lachen als ze dit hoort. Lobenstine is basketbalcoach en jongerenwerker uit Boston in de Verenigde Staten, en ze is sneakerfreak zolang ze zich kan herinneren. „Ik kom in mijn werk veel jonge meiden tegen die met passie en kennis van zaken hun sneakers uitkiezen. Als ik ze vertel dat ik hun schoenen bewonder, geeft dat hun een gevoel van erkenning. Tegelijkertijd zag ik in reclames veel seksisme langskomen: grote basketbalspelers met stoere schoenen en meerdere meiden aan hun arm.” Haar passie voor schoenen, in combinatie met een beetje feminisme, gaf Lobenstine het idee een fotoboek te maken over de vrouwelijke sneakercultuur: Girls Got Kicks. Tientallen meiden laten zich met de meest uiteenlopende gympen aan hun voeten door Lobenstine op de foto zetten.

Sinds een paar jaar zijn mooi vormgegeven sneakers niet meer weg te denken uit het straatbeeld. Vrouwen dragen ze allang niet meer alleen onder spijkerbroeken, maar ook in combinatie met rokjes en jurkjes. Ze zien in de felle kleuren een manier om zich uit te drukken, op straat of op hun weblog. Als gevolg van de modehype concentreren de ware sneakerfans zich meer en meer op zeldzame modellen. De inspiratie daarvoor krijgen ze door sneakerinternetfora, de begeerte via eBay.

Dde magie rondom sneakers begon in de Bronx, New York, in de jaren zeventig. Sportschoenen waren toen de enige betaalbare manier om je te onderscheiden. Al snel begonnen sportschoenfabrikanten basketballers en hiphopmuzikanten te sponsoren.

Tegenwoordig staan sneakerfreaks uren in de rij om een paar van die, door slimme merken beperkt geproduceerde, gympen te kunnen bemachtigen. Timoty Sabajo van de Amsterdamse schoenenwinkel Patta, straattaal voor schoen, vertelt: „Op de dag dat wij een gelimiteerde oplage van een bepaalde sneaker beginnen te verkopen, staan er met gemak tweehonderd mensen te wachten op de stoep.”

De liefde voor sneakers is sterk gekoppeld aan grootstedelijke straatcultuur en verschilt daardoor van stad tot stad. De komst van gespecialiseerde sneakerwinkels voedt de honger naar de ‘Holy Grail’, een hiphopterm voor het paar sneakers dat je begeert, maar nog niet bezit.

Sneakerfreaks willen altijd méér kopen, om steeds te kunnen pronken met iets nieuws aan hun voeten. Want behalve geschikt om op te breakdancen of te BMX’en, is de sneaker toch vooral een statussymbool.