Moslims moeten met ramadan hun iPod, vrouw en kinderen vergeten

De Amsterdamse wijk Slotervaart weerspiegelt de culturele verschillen van het moderne Nederland. Twee keer per week bericht deze krant over het gewone leven in de beruchte wijk. Vandaag: De poldermoskee.

Geen koepels, geen minaretten. Het is een grijs gebouw met gele zonneschermen waar de gelovigen op vrijdagmiddag in groepjes of alleen naar toe komen. De poldermoskee in Amsterdam-Slotervaart is bijzonder, en niet alleen wegens het kantoorachtige uiterlijk. Het is een moskee voor de poldermoslim.

De poldermoskee is voor moslims die zich Nederlander voelen, en moslim. De meeste andere moskeeën richten zich op een etnische groep: Turkse, Marokkaanse, Surinaamse of Pakistaanse moslims. De poldermoskee is er nadrukkelijk voor alle moslims.

Ook bijzonder: in de poldermoskee wordt in het Nederlands gepreekt. Prettig voor jonge Marokkanen en Turken die de taal van hun ouders steeds slechter beheersen – vooral Marokkaans-Nederlandse jongeren. En handig voor niet-moslims die graag eens een islamitische preek willen horen.

Vrouwen kunnen de preek gescheiden van de mannen volgen, in een aparte ruimte via een luidspreker, zoals in de meeste andere moskeeën. Maar ze kunnen ook achter de mannen plaatsnemen, afgeschermd door rieten kamerschermen. Wel graag met bedekt hoofd, armen en benen. Voor een vrijdagmiddaggebed komen er vaak honderden gelovigen. Meest mannen, enkele vrouwen.

De imams zijn veelal goedgebekte dertigers die het nieuws van de week verwerken in de preek. Mohammed Cheppih heeft het in een preek net na de Kamerverkiezingen over de hypocrisie van moslims die vooraf riepen dat gaan stemmen tegen de islam is, maar achteraf wel moord en brand schreeuwen over de winst van Wilders. „Als je als moslim in Nederland woont, heb je daarvoor gekozen. Dan draagt de islam je op als een volwaardig moslim mee te draaien in de samenleving.”

Een paar weken later preekt de jongerenimam Yassin El-Forkani. De net opgerichte moslimomroep is nog voor de eerste uitzending door ruzie uit elkaar gevallen. Hij windt zich erover op. De moslimgemeenschap kan kennelijk geen goede bestuurders afleveren – zelfs een omroep besturen lukt niet. Hij vindt dat de gemeenschap zich dat moet aantrekken.

El-Forkani heeft nog een boodschap voor de moslims in aanloop naar de ramadan. Hij vraagt hun open te staan voor de schoonheid van de Koran. „Het is geen boek om bewijzen in te zoeken, maar een boek waarmee je zelf hoger kunt komen. Vergeet die mooie auto, die iPod en telefoon. Zet ook de liefde, je vrouw, je kinderen even uit je hoofd. Nou ja, maak ze even prioriteit nummer twee. Reciteer met je gezin dagelijks een kwartiertje.”

Dan wordt er gebeden. Schouder aan schouder staan de mannen. De rij buigt zich in het gebed, iedereen knielt, voorhoofden drukken tegen het dikke tapijt.

En achterin, in het vrouwengedeelte, zegt moskeevoorzitter Yassmine El Ksaihi tegen twee vrouwelijke niet-moslims dat ze best wel mogen mee bidden als ze willen weten hoe dat voelt.