Sarkozy's jaloezie

Als iemand op zulke overtuigende wijze gestalte geeft aan het Napoleon-complex als Nicolas Sarkozy, is het moeilijk het bestaan van dit syndroom in twijfel te trekken.

Met zijn één meter zestig – acht centimeter korter dan Napoleon – en zijn voetbankje voor achter spreekgestoelten, is zo’n minderwaardigheidsgevoel niet onbegrijpelijk, al blijft het onterecht.

De mate waarin de president erop los compenseert, brengt zijn waardigheid echter steeds meer in het gedrang. Enige moederlijke woorden zijn hier van toepassing.

Vorig jaar probeerde Sarko ons nog te doen geloven dat hij tijdens zijn bezoek aan een fabriek in Normandië op het podium ‘louter toevallig’ werd omringd door een vijftiental werknemers onder de één meter zestig.

Vorige week verloor hij zijn beheersing op de set van Woody Allens nieuwste film, nadat Bruni een scène had gespeeld met de jonge, verticaal veel minder uitgedaagde acteur Owen Wilson. Op foto’s valt te zien hoe Bruni hem tot bedaren probeert te brengen, terwijl ze nerveus een sigaret rookt. Gelukkig heeft ze haar hakloze schoenen aan.

Natuurlijk, het is zielig voor die mensen dat er altijd een fotograaf klaar staat om hun ruzies te vereeuwigen en te verspreiden, en er is een kleine kans dat Sarkozy andere redenen had dan jaloezie om zich kwaad te maken.

Plaatsvervangende schaamte, bijvoorbeeld; na vijfendertig takes keek Bruni nog steeds in de lens. Toch denk ik dat de jaloezie-these wel klopt.

Het groenogige monster heeft namelijk een gezicht, en dat lijkt verdomd goed op dat van de Franse president op Allens filmset.

In 2008 publiceerde een Groningse professor een onderzoek in de New Scientist waaruit bleek dat kleine mannen inderdaad beduidend jaloerser zijn dan grote. Ik vraag me wel af of alleen Nederlandse kleine mannen bij het onderzoek werden betrokken, want die hebben het natuurlijk moeilijker; zij moeten zich handhaven in een land waar het heel normaal is een reus te zijn.

Het beste wat de president nu kan doen is in Brian Ferry-stijl het nummer Jealous Man voor Carla Bruni zingen. Hopelijk wordt het een hit.

Hoe vertederend moet het zijn hem met zijn Franse accent ‘I was feeling insecure / you might not love me anymore’ te horen zingen, en dan – zich in zijn volledige lengte uitstrekkend en een traan wegpinkend: ‘I was shivering inside, I was shivering inside!’ Ja, bij mij zou dat werken.

Rectificaties / gerectificeerd

Correcties & aanvullingen

In haar column Sarkozy’s jaloezie (4 augustus, pagina 16) vergiste Annelies Verbeke zich in zanger en songtitel van het lied dat Sarkozy voor Carla Bruni zou moet zingen: ze bedoelde Jealous Guy, in de versie van Bryan Ferry.