Rechters in Haarlem zijn flutzaken en slechte gratis advocaten zat

konijnDe rechtbank Haarlem is gesubsidieerde flutzaken en dito advocaten zat. Zowel in mei als juni stuurden Haarlemse rechters  kopieën van uitspraken aan de Raad voor de rechtsbijstand in Amsterdam. Daarin werd ‘verbazing’  uitgedrukt over de financiering die klagers kregen om een proces te voeren. In juni kreeg ook de deken van de Orde van Advocaten een kopie, uit onvrede over de advocaat. De meest recente zaak (LJ BM 8466) die hier is te vinden, gaat over een familieruzie die zo warrig  is dat de rechter de gehele dagvaarding maar in zijn uitspraak heeft opgenomen.  De klager eist een spreek- en contactverbod tegen een buurtbewoner die haar gehele familie met rust moet laten. Kennelijk is de zus van de eiseres recentelijk ontslagen en gescheiden en daarna onderwerp van allerlei  roddels geworden.

De rechter besteedt in rechtsoverweging 4 precies vier zinnen aan de kwestie, waarin de advocaat en diens zaak  geheel worden afgebroken. De feiten waar het over zou gaan ‘zijn volstrekt onduidelijk’  gebleven, de rechtsgrond (onrechtmatige daad) is ‘op geen enkele wijze onderbouwd’. Op vragen van de rechter daarover kon de advocaat geen duidelijk antwoord geven. En verder zijn al die andere familieleden met wie de gedaagde geen contact meer zou mogen hebben geen partij in het geding - dus alleen al daarom kan de vordering tegen hen niet worden toegewezen.

De rechter stoort zich duidelijk aan de slecht onderbouwde, juridisch wankele zaak, die werd gevoerd door een advocaat die dat mocht doen met financiering door  de overheid. En daarom wordt de ongebruikelijke stap genomen de uitspraak aan de deken van de Orde én de Raad voor de Rechtsbijstand te sturen en dat te vermelden in het openbare vonnis. Een zeldzaam publiek standje voor de advocaat, mr. H.B. Chr. Stratman en de Raad. Deze instantie wordt geacht behalve het inkomen van de klager ook de inhoud van de klacht te toetsen. Gefinancierde rechtsbijstand is niet ‘voor ieder wissewasje’ heet het, hier op de website van de Raad. De deken van de Orde van Advocaten in Haarlem zegt het vonnis inderdaad te hebben ontvangen, maar ook een klacht van de eiser over zijn (gefinancierde) advocaat. Binnen drie maanden hoopt deken mr. S. Linthorst een onderzoek te hebben afgerond, waarna de kwestie volgens hem mogelijk doorgeleid kan worden naar de Raad van Discipline.

De Haarlemse rechter ergerde zich al eerder aan een advocaat die subsidie kreeg om te procederen namens de eigenares van konijn Punkie. Lees hier de uitspraak (LJ BM 4040) uit mei. In deze kwestie eiste de voormalige eigenares van konijn Punkie te vernemen waar haar konijn is gebleven en hoe het met het diertje gaat. Die vragen moesten beantwoord worden door degene bij wie zij Punkie zelf had ondergebracht. Het diertje was thuis niet meer te handhaven. Deze persoon had als hobby het ‘herplaatsen’ van kleine huisdieren en had Punkie  op een zorgboerderij ondergebracht. Zij weigerde echter de voormalige eigenaresse te vertellen waar precies, ‘vanwege de privacy wetgeving’. De zorgen ontstonden toen de opvanger per email had gerapporteerd dat de eerste poging om Punkie aan een nieuwe groep konijnen te laten wennen op een vechtpartij uitliep ‘waarbij de plukken in het rond vlogen’. Ook hier claimde de advocaat een onrechtmatige daad. Volgens de advocaat is ‘de volharding in het weigeren verdere informatie over het welzijn van Punkie te verstrekken’ in het maatschappelijk verkeer onbetamelijk en ‘strijdig met het ongeschreven recht’.

De rechter zegt in rechtsoverweging 4.3  dat  een oud gezegde luidt: ‘eens gegeven blijft gegeven’. Van een schenking onder voorwaarden, bijvoorbeeld rapportage over welzijn en adres, was niets gebleken. Van een verplichting om adresgegevens te vertellen ook niet - en zoiets valt ook niet zelfstandig uit het recht af te leiden. Maar de eiser ging  niet helemaal met lege handen weg. Ter zitting werd duidelijk dat Punkie nog leeft en dat de gedaagde bereid is dat te bewijzen. Zij zal zorgen voor ‘een foto van Punkie met daarop tevens een krant van de dag waarop de foto is genomen’.

En tenslotte haalt de rechter nog zijn gram: geheel los van de beslissing ‘wil de voorzieningenrechter niet onvermeld laten dat hij zich heeft verbaasd over het feit dat door de Raad voor Rechtsbijstand voor het onderhavige geschil een toevoeging aan [eiseres] is verstrekt.’ In een reactie zegt de landelijke directie van de Raad dat de toevoeging van een advocaat in de zaak van het konijn een vergissing is geweest die werd veroorzaakt doordat de advocaat zijn subsidieaanvraag ‘buitengewoon compact’ heeft gehouden. De advocaat vermeldde niet dat het om een konijn ging, maar had het over een ‘huisdier’ gehad. De Raad heeft nu de instructies voor advocaten die over huisdieren willen procederen ‘verscherpt’. In de aanvraag om als advocaat aan de zaak te mogen worden toegevoegd schreef  de advocaat  dat hij voor de eigenaar een sommatie (aanmaning) wilde schrijven en dat er sprake was geweest van een ‘vechtpartij’.

De Raad zegt dat het in beide zaken ‘wettelijk onmogelijk’ is om de subsidie terug te vorderen.

Reageren? Nuanceren en argumenteren verplicht. Volledige naamsvermelding.

De Raad onderzoekt dergelijke signalen actief en heeft de Rechtbank voorgesteld om tot een overleg te komen waarin dit soort zaken worden besproken.
In de zaak van konijn Punkie heeft de Raad aan de advocaat geschreven dat de zaak niet toevoegwaardig was. Het besluit van de Raad beruste op een vergissing onzerzijds, die mogelijk werd omdat de toevoegingsaanvraag buitengewoon compact is aangeboden. Het woord ‘konijn’ valt niet (wel een keer ‘huisdier’), maar verder gaat het vooral over juridische werkzaamheden, een vechtpartij en sommatie. De Raad heeft de interne werkinstructies met betrekking tot het verlenen van toevoegingen in zaken die betrekking hebben op huisdieren aangepast om herhaling te voorkomen. Het terugvorderen van de toevoegingsvergoeding bleek juridisch onmogelijk.