Sluwe oude Lubbers

Een informateur verdient niets. En toch is het een topfunctie: direct benoemd door de majesteit met het oog op niets minder dan het landsbelang. De meeste consultants hebben mindere taken en incasseren daar toch een vorstelijk honorarium voor.

Kun je nagaan.

De sluwe oude Ruud Lubbers heeft het als informateur wel heel ingenieus aangepakt. Na een flamboyante persconferentie en de obligate gesprekjes met de fractievoorzitters heeft hij nog maar één ding gedaan. Hij heeft een ultimatum gesteld. En verder zoeken ze het zelf maar uit. Hij zit er niet eens bij. Hij hoeft zijn wekker er niet eens voor te zetten. Ze hoeven hem ook niet te bellen om hem te vertellen hoe het gaat. Dat schept maar verplichtingen. Hij wil alleen vandaag of uiterlijk zaterdag van de fractievoorzitters horen of ze eruit zijn of niet. Dan kan hij maandag naar de koningin.

En dan heeft Lubbers weer eens een karwei afgemaakt.

Zijn eigen excuus om niet bij de besprekingen aanwezig te zijn is dat er een kans bestaat dat er een minderheidscoalitie ter sprake komt en dat behoort niet tot zijn mandaat. Geniaal. Lubbers op zijn best. Dat is net zoiets als spijbelen van je werk met het excuus dat er een kans bestaat dat je een e-mail krijgt over viagra en dat behoort niet tot je takenpakket. En daarom worden er nu informele gesprekken gevoerd.

Het is een gotspe, als je er goed over nadenkt. Er heerst economische crisis, het land moet worden geregeerd en dan ga je informele gesprekken voeren? Een beetje informeel over het verloren WK babbelen. Met een portie bitterballen erbij.

Er is één politicus die het nog bonter maakt. Arie Slob van de ChristenUnie twitterde gisteren om 12:36: ‘Laatste dag Spanje. Heb de indruk dat we de economie weer wat op gang gekregen hebben. Nog een paar dagen Frankrijk en dan naar huis.’ Ik las het toevallig op de KamerTweets-site van nrc.nl.

Goed werk, Arie. Voor jou is het ook nooit vakantie. Zelfs in Spanje ben je nog bezig de economie weer op gang te krijgen. Door elke dag een broodje bal te bestellen bij ome Wim in Benidorm.

Ilja Leonard Pfeijffer