Met een voortuintje naar een betere samenleving

IMAG0035De afgelopen weken kom ik regelmatig in een nieuw wijkje in Moskou , omdat ik daar een vriendin help met het inrichten van haar nieuwe flat.  Die flat, van 40 vierkante meter, heeft ze voor 180.000 dollar casco gekocht. Een bouwbrigade van drie Moldaviërs heeft er de afgelopen maanden  voor 50.000 dollar een paar muren ingezet, parket gelegd en een badkamer gebouwd. Nu is het sparen voor de keuken, want die vriendin van mij moet voorlopig haar schulden afbetalen.Het aardige aan die nieuwe wijk is dat er allemaal  Russen uit de lagere middenklasse wonen, al dan niet met hun bejaarde ouders. Ze rijden in Japanse middenklassers, zijn voor het merendeel onlangs getrouwd en hebben een kind. Allen wonen ze in 1-, 2- of 3-kamerflatjes, die ze voor veel teveel geld hebben gekocht. Maar zo is het nu eenmaal in Moskou. En ze zijn er dolgelukkig mee, omdat hun flat nieuw en fris is en hun buren min of meer gelijkgestemden zijn.

Het is in die wijk, zoals wel vaker in Rusland, als in een Italiaanse film uit de jaren vijftig. De wederopbouw  lijkt zojuist te zijn begonnen en iedereen is vol goede moed over de toekomst. Leuk is dat de bewoners  zich verantwoordelijk voelen voor hun buurt en elkaar op allerlei manieren helpen. Ook stellen ze zich voortdurend aan elkaar voor, alsof ze een grote familie vormen. Maar het opmerkelijkste is dat ze de gemeenschappelijke ruimtes rond hun huis goed onderhouden en schoonhouden. En dat is iets dat ik nog niet vaak heb gezien in Rusland. Zo begint de ‘civic society’, een  maatschappij waarin burgers voor hun belangen en hun rechten opkomen.

IMAG0211Bij  de ingang van hun flat leggen sommigen kleine tuintjes aan, die ze met veel inspanning tot iets moois proberen te maken. En bovenal vragen ze elkaar om raad. ,,Hoe moet ik dat plastic tape van mijn raamkozijnen halen, buurman”, vroeg iemand me bijvoorbeeld vorige week, toen hij me met een verfkrabber uit het raam zag hangen en ik mijn geheime wapen toonde.

Zelf heeft mijn vriendin, die  landschapsarchitect is,  inmiddels een paar bomen onder haar raam geplant. Het bedrijf dat onder dat raam huist, is er blij mee, omdat vooral de druif straks een goede schaduw zal bieden tegen de felle zon, die deze dagen als een koperen ploert Moskou geselt.