Nog één overwinning en Oranje is kampioen

Nederland bereikt voor het eerst sinds 1978 weer de finale van het WK voetbal.

Uruguay werd in de halve finale moeizaam met 3-2 verslagen.

Nederland, Eindhoven, 06-07-10 Oranjefans op Uruguay tegen Nederland, 18 septemberplein. © Foto Merlin Daleman
Nederland, Eindhoven, 06-07-10 Oranjefans op Uruguay tegen Nederland, 18 septemberplein. © Foto Merlin Daleman

Het Nederlands elftal speelt komende zondag om 20.30 uur in Soccer City in Johannesburg voor de derde keer in de geschiedenis de finale van het wereldkampioenschap. De ploeg van bondscoach Bert van Marwijk versloeg gisteravond in Kaapstad in de halve finale Uruguay met 3-2, na een moeizaam eerste uur. Oranje verloor in 1974 van Duitsland, in 1978 van Argentinië en treft in Zuid-Afrika regerend Europees kampioen Spanje of Duitsland, voor het laatst wereldkampioen in 1990.

Het Nederlands elftal moest het stellen zonder de geschorste middenvelder Nigel de Jong en verdediger Gregory van der Wiel. Hun vervangers waren Demy de Zeeuw en Khalid Boulahrouz. Uruguay miste Ajax-spits Luís Suarez, na zijn breed uitgemeten handsbal in de kwartfinales tegen Ghana, de laatst overgebleven Afrikaanse ploeg bij het WK. Op de wedstrijddag riepen Zuid-Afrikaanse dagbladen Oranje dan ook op om wraak te nemen voor het hele continent.

Nederland, in het stadion gesteund door naar schatting tienduizend Nederlanders en kroonprins Willem-Alexander en prinses Máxima, begon nerveus tegen Uruguay. De ploeg van Van Marwijk kreeg wel meteen een goede mogelijkheid, maar Dirk Kuijt schoot over. Omdat ook Uruguay weifelend begon, was het spel het eerste kwartier vol onrust.

Giovanni van Bronckhorst brak in de voorlaatste wedstrijd van zijn profloopbaan de wedstrijd open. De aanvoerder werd aangespeeld door Wesley Sneijder, zag geen afspeelmogelijkheden en besloot op bijna dertig meter van het doel uit te halen. De bal verdween hard in de kruising, tot zichtbare verbijstering van verdediger Diego Godin, die met open mond het net zag bollen. Op het beeldscherm was de verraste Van Marwijk te zien terwijl zijn lippen het woord „ongelofelijk” vormden.

Het leek een goed moment om Uruguay verder onder druk te zetten, maar dat gebeurde niet. Nederland slaagde er niet in tot een goede aanval te komen en beperkte zich tot lange passes, die werden onderschept door de verdedigers van de ploeg van bondscoach Oscar Tabárez. Schrik was er even toen verdediger Martín Cáceres bij een omhaal De Zeeuw vol in het gezicht raakte. De middenvelder haalde groggy de rust en werd gewisseld voor Rafael van der Vaart.

Nog in de eerste helft kwam Uruguay op gelijke hoogte. Diego Forlán kapte op twintig meter van het doel zijn ene bewaker Joris Mathijsen uit en schoot via de rug van de andere, John Heitinga, raak. Doelman Maarten Stekelenburg verkeek zich op de bal, die maar een tikje effect had. Het was al het vierde doelpunt van Forlán in Zuid-Afrika.

Meteen na rust kwam het Nederlands elftal opnieuw in het nauw. Bouhlarouz speelde verkeerd terug op Stekelenburg, die maar net kon voorkomen dat Suarez’ vervanger Edinson Cavani voor een leeg doel kon uithalen. Uruguay durfde meer op te trekken naar de speelhelft van Nederland, dat de bal maar moeilijk in bezit wist te houden. Met name de middenvelders speelden elkaar op de meest onmogelijke manieren in, waardoor anderen met een sliding en risico op een blessure redding moesten brengen.

Van enig ritme in het spel van Nederland was daardoor geen sprake. Het gevaar kwam van Uruguay en vooral van Forlán, die een vrije trap in een zee van flitslichten gekeerd zag door Stekelenburg. Net toen Oranje alleen nog gevaarlijk leek te zijn als uitblinker Arjen Robben aan de bal was, scoorde Sneijder. De manier waarop was tekenend voor het stroeve eerste uur. Bij zijn rake schot vanaf de rand van het strafschopgebied werd de bal onderweg aangeraakt door Maximiliano Pereira en Mauricio Victorino en ontweken door Robin van Persie. Voor Sneijder was het zijn vijfde doelpunt op het WK.

Net als in de kwartfinales tegen Brazilië verdween de laatste schroom. Enkele minuten later was het opnieuw raak. Sneijder bediende Kuijt, die voorzette, waarna Robben raak kopte. Oranje-supporters vierden op de tribunes van Green Point uitbundig het bereiken van de finale, Nederland zette aan om de score uit te breiden. Met name het tweetal Sneijder en Robben was de laatste twintig minuten ongrijpbaar voor Uruguay. Middenvelder Mark van Bommel speelde verdedigend op de grens van het toelaatbare en ontsnapte aan een rode kaart.

Robben, Sneijder, Van Persie en de ingevallen Eljero Elia creëerden goede mogelijkheden, maar Uruguay maakte het nog even spannend via een doelpunt van Pereira, bij weifelend ingrijpen van Elia. Met alle elf spelers in het eigen strafschopgebied haalde Oranje in de drie minuten blessuretijd de overwinning binnen. Wat volgde was een kort opstootje met gefrustreerde Uruguayanen, waarna Nederland uitbundig het bereiken van de eerste finale sinds het EK van 1988 vierde.