Jan Blokker, de nestor van nrc.next

Op je 83ste provocerende twitterkritiek schrijven, doe het Jan Blokker maar na. Ernst-Jan Pfauth over een tegendraadse nestor.

Een jaar voordat mijn vader geboren werd, begon Jan Blokker filmrecensies te schrijven voor Het Parool. Via Algemeen Handelsblad, de VPRO en de Volkskrant kwam hij na 54 jaar tikken bij nrc.next terecht. Zo’n jonge krant, zo’n oude columnist. „Waarom schrijft die bejaarde brompot voor jullie?”, vroegen vrienden soms. „Blokker is ons historisch geweten”, antwoordde ik dan. Dat betekende drie keer per week even pauzeren op de opiniepagina. Diep ademhalen. En dan met opperste concentratie lezen wat Blokker geschreven had. Soms met verontwaardiging, zoals vorige week, toen hij noteerde dat „in negenennegentig van de honderd gevallen je een tweet leest met plaatsvervangende schaamte”. Opa spreekt, dacht ik dan.

Een andere keer leerde ik hoe de benoeming van Cohen tot PvdA-leider zich verhield tot het leiderschap van Drees. En hoe de sociaal-democraten de voorgaande decennia met een winning mood waren omgegaan. Terwijl andere politieke commentatoren speculeerden over peilingen, plaatste Blokker de politieke hypes voor jonge nexters in perspectief.

De columnist leek niet vatbaar voor de romantiserende invloeden die herinneringen met zich meebrengen. Hij leek zich nog net zo druk te maken over die formatie van 1977 – ja, ik weet welke, komt door hem – als 33 jaar geleden. Ergens in een Amsterdams grachtenpand. Achter het bureautje dat ik op nrc.tv gezien had. Of misschien wel in bed. Want het ging slechter met hem, zoveel wist ik. Niet dat ik daar wat van merkte. Hij liet tot op het laatste moment geen spaan heel van mensen die in zijn ogen domme dingen deden. Ik voelde dan altijd wat medelijden met hen. Dat moest je dan maar in ontvangst nemen, zo’n preek. Messcherp. ‘Sukkel’, ik zou er dagen kapot van zijn, denk ik.

Vorige week ervoer ik het door die twittercolumn indirect. Verontwaardigd legde ik die krant op het treintafeltje. Waarom zou ik dat überhaupt van die oude man aannemen, dacht ik. Hij tikt vast nog op een typemachine. Twee stations later slikte ik het weg. En kwam ik met een voornemen: dan streef ik voortaan naar het schrijven van die één op de honderd berichten die de tegendraadse nestor wel kan bekoren. Op je 83ste provocerende twitterkritiek schrijven, doe ’m dat maar na.

Ook cabaretière Claudia de Breij bleef ondanks de oproep van Blokker twitteren. Eergisteren wijdde ze – hoe gedurfd – zelfs een tweet aan hem: „Bij deze verbied ik Jan Blokker ooit dood te gaan. Wat blijft die man toch fris en dwars.” Blokker heeft zich daar uiteraard niks van aangetrokken.

Ernst-Jan Pfauth is redacteur en blogger van nrc.next, de krant waar Blokker sinds 2006 voor schreef.