Annemarie Vermeer

Den Haag, jaren 60. Ronde zonnebril, gestreepte maillot en ‘popperige’ schoentjes. Wanneer Merel (24 jaar) over haar moeder (62) praat is het vol bewondering: „Mijn moeder Annemarie is een stijlicoon voor me. Ze was een echte dolle mina, maar niet zo’n rauwe hippie hoor. Ze droeg altijd heel vrouwelijke kleding, net als ik nu. Het zijn altijd rokjes of jurkjes, soms met een paar leren laarsjes. Ik zag mijn moeder eens een paar geweldige laarzen dragen op een oude foto. Ik heb ze meteen gekocht. Dat vond ze wel leuk! Ik krijg nog weleens kleren van haar, maar draag ze niet vaak. Het is zo oud, allemaal. Wel krijgt elk stuk een ereplaatsje in de kast.”

Maar niet alleen qua kleding lijken de twee vrouwen op elkaar. „Mijn moeder heeft altijd gestreden voor meer rechten en om baas in eigen buik te mogen zijn. Dat bewonder ik zo. Ze is nog steeds heel gelukkig met mijn vader, maar zal altijd een zelfstandige vrouw blijven. Daarom heeft ze ook haar eigen achternaam gehouden; Vermeer. Ze vond dat je nooit afhankelijk moet zijn van een man, en dat heeft ze mij ook geleerd. Op eigen benen staan is het allerbelangrijkst.”

Jacqueline van Dongen