Zege Nadal markeert nieuw tijdperk

Na Roland Garros won Rafael Nadal gisteren ook Wimbledon. Door zijn vele blessures bezorgde de trofee de Spanjaard extra voldoening.

„Hij komt in mijn slaapkamer te staan”, zei Rafael Nadal. „Vlak bij mijn andere prijzen.” Stevig omklemde de nieuwe Wimbledonkampioen gisteren de trofee na zijn overwinning op Tomas Berdych in de finale: 6-3, 7-5 en 6-4. „Ik heb een moeilijk jaar achter de rug”, legde de Spaanse tennisser uit. „Dat maakt het bijzonder om met deze beker in mijn handen te staan.”

Wie kijkt naar zijn lange geschiedenis van blessureleed, begrijpt wat Nadal met die woorden bedoelt. In 2004 miste hij Roland Garros en Wimbledon doordat hij een botje had gebroken in zijn linkervoet. In 2006 liet hij de Australian Open aan zich voorbijgaan, opnieuw vanwege zijn voet. In 2009 meldde de Spanjaard zich af voor Wimbledon, met een ontsteking aan zijn knieën. En begin dit jaar zorgde een knieblessure er ook voor dat hij zich moest terugtrekken in de kwartfinales van de Australian Open.

De tegenslagen maakten van Nadal de tennisser die hij nu is: onverzettelijk. „Rafa weet goed met fysieke pijn om te gaan”, vertelde zijn oom en coach Toni onlangs aan een Spaanse krant. „Zijn vermogen om leed te verdragen is groot, hij kan elke tegenslag het hoofd bieden.” Volgens Toni Nadal is het niet makkelijk in te schatten waar de grens ligt. Zijn neef kent misschien wel geen grenzen, en hij geniet zó veel van zijn sport dat hij geen pijn of vermoeidheid voelt.

Maar zijn blessures aan het eind van 2008 en het voorjaar van 2009 waren van een andere orde. „Zowel mentaal als fysiek ben ik gebroken”, zei de tennisser vorig jaar in een interview met deze krant, aan de vooravond van het ABN Amro-toernooi in Rotterdam. Dit keer moest hij zijn medische klachten serieus nemen, hield Nadal zichzelf voor. En als er nog twijfel was, dan werd die een paar maanden later weggenomen met zijn vroege uitschakeling op Roland Garros, het toernooi dat hij vier jaar op rij had gewonnen.

Zijn revalidatieprogramma in de weken erna verklaart waarom Nadal zó blij was na zijn overwinning op Berdych, dat hij zelfs een frivole koprol maakte. Afzien moest hij. De Spanjaard ‘rende’ dagelijks in het zwembad bij zijn huis, om zijn knieën te ontlasten. Hij bracht uren in de fitnessruimte door en sliep met zijn knie in een machine, om zo veel mogelijk hersteluren mee te kunnen pakken. „Ik was afgesloten van het leven”, zou hij later zeggen. „Ik telefoneerde niet, beantwoordde geen berichten. Het waren moeilijke weken.”

Maar na de Australian Open ging het langzaam de goede kant op met de man die gisteren zijn achtste grandslamtitel in de wacht sleepte – evenveel als Andre Agassi, Jimmy Connors, Ivan Lendl, Fred Perry en Ken Rosewell. Hij bereikte de halve finales van Indian Wells en Miami en begon aan een niet eerder vertoonde opmars op gravel. Drie toernooien op rij won Nadal, voordat hij op Roland Garros arriveerde. Daar won hij de finale van Robin Söderling, om zich een dag later boven aan de wereldranglijst te nestelen.

Nadal en Berdych speelden tot gisteren tien keer tegen elkaar: zeven keer won de Spanjaard, drie keer de Tsjech. De laatste keer dat Berdych de huidige nummer één van de wereld versloeg was vier jaar geleden, in de kwartfinale van Madrid. Maar zijn zegereeks in Londen – waar Berdych onder anderen Roger Federer en Novak Djokovic versloeg – had de nummer 13 van de wereld vleugels gegeven. „Ik zie geen reden waarom ik Rafa niet zou kunnen verslaan”, zei hij vooraf.

Het liep anders. Nadal liet van meet af aan zien wie de baas was. Hij gaf Berdych geen kans om zijn strijdplan – agressief spelen en kleine kansen benutten – uit te voeren. Hoewel de Spanjaard niet het niveau liet zien dat hij in zijn halve finale tegen Andy Murray had geëtaleerd, speelde hij goed genoeg om de Tsjech niet in zijn spel te laten komen. Bij vlagen liet Berdych wat van de kwaliteiten zien waarmee hij de afgelopen dagen zijn fanschare had uitgebreid: een machtige service, een groot loopvermogen en een vlakke, harde forehand. Maar het was bij lange na niet voldoende om zijn tegenstander te doen wankelen.

Vier breekkansen kreeg Berdych, waarvan drie in de openingsgame van de tweede set en één in de derde game van de derde. Maar de Spanjaard werkte ze met een paar sterke opslagen een voor een weg. „Dat laat zien hoe goed hij is”, zei Berdych na afloop. „Het draaide vandaag om de kleine verschillen.”

Dankzij zijn tweede Wimbledontitel – de eerste won Nadal in 2008, toen hij titelverdediger Roger Federer in de finale versloeg – loopt de 24-jarige tennisser nog verder uit op zijn concurrenten. Federer staat vandaag voor het eerst sinds november 2003 op plaats drie van de wereldranglijst. Volgens velen het einde van een tijdperk.