DOE DIE TWEETS WEG!

De dag-tweet in nrc next van gisteren kwam uit Sao Paulo en was dus in het Portugees gesteld. De vertaling luidde: ‘Grote zorgen! Verslaan we Chili, wacht Holland’.

Ik zal als eenvoudige broodschrijver weinig nalaten om bij de nieuwe hoofdredacteur van o.a. deze prachtige ochtendkrant in het gevlij te komen, maar er zijn grenzen. In negenennegentig van de honderd gevallen lees je een tweet met plaatsvervangende schaamte. Of het nou om de tuttige boodschappen gaat van Femke Halsema (‘even naar de kapper’), om de troosteloze van Maxime Verhagen (‘terug van de schoenmaker’), om de ijverige van Job Cohen (‘morgen naar de informateur’), om de grootsprakige van Alexander Pechtold (‘ik kom net terug in het midden van de Nederlandse politiek’) of om de uitzichtloze van Mark Rutte (‘geen idee waar ik nu weer naar toe moet’) – elke tweet is een stilistisch testimonium paupertatis. Politici krijgen zelden een fatsoenlijk kort Nederlands zinnetje uit hun pen, hun laptop of hun mond, dus voor een korte, niet onaardige, laat staan spirituele Hollandse halve alinea moeten ze helemaal boven hun macht reiken. En we zagen dat ook een Braziliaan tegen de opgave het onderspit delft. Waarom, waarom heeft iemand ze tot de taal van 2010 verheven, en gaan we daar in mee?

WEG MET DE BELACHELIJKE TWEETS!

Nergens zijn we er zo dicht mee bij huis gekomen als met Paul de Leeuw, de meest overschatte komiek van de zaterdagavondindustrie, en Cornald Maas, het vleesgeworden Songfestival, tevens kunst- en cultuurpaus van de AVRO. Paul durfde heel ver te gaan door tijdens de trouwerij van een Zweedse prinses het land in te twitteren: ‘Zit u ook stiekem te wachten op een zwarte Saab die zich in een of ander monument boort? Niet dat ik het ze gun, maar dan gebeurt er wat!’

Er gebeurde niets. Het gewaarschuwde Openbaar Ministerie oordeelde dat de uitlating voor niemand iets beledigends bevatte, en dat er evenmin sprake was geweest ‘van smadelijke, lasterlijke, bedreigende of opruiende tekst’. Men had zelfs geen humor vastgesteld. Helemaal niets – zoals altijd als Paul de Leeuw iets zegt, en vervolgens om zichzelf hinnikt.

Zieliger liep het af met Cornald Maas. Zijn actuele tweet had geluid: ‘Grappige exportprodukten heeft Nederland: Sieneke, Joran van der Sloot, de PVV’, wat door de TROS ‘onacceptabel’ werd genoemd en zijn ontslag tot gevolg had. Waarom in godsnaam? Hebben ze zich bij de TROS ooit laten voorstaan op criteria als goeie smaak, esprit, kwaliteit of niveau? Cornald zelf wel. Cornald verdedigde zich als homoseksueel tenminste altijd voor zijn sienekefilie, dus hij had er als mens en kunstkenner behoefte aan om zich in een statement nog eens ondubbelzinnig van de zangeres te distantiëren, en Joran en Geert meteen mee te nemen. Cornald heeft in alle naoorlogse oorlogen aan de goede kant gestaan.

Maar had er dan niet weer een domme, ordinaire, gemakzuchtige, lollige tweet van gemaakt, sukkel.

WEG MET DE FANTASIELOZE TWEETS!

Ik kom als krantenlezer vaak tweets tegen die niet als zodanig zijn bedoeld, en die daardoor ineens een speciale betekenis krijgen. ‘Wij wisten niet dat kerk en staat bij u gescheiden zijn’ (het Vaticaan tegen de Belgische ambassadeur). ‘Je houdt toch geen bisschoppen vast omdat ze misschien wel eens aan jongetjes hebben gezeten?’ (paus in verontwaardigde toespraak). ‘Nu hebben we er genoeg van’ (katholiek protest op het Sint Pietersplein).

En recentelijk las ik ergens nog deze:

- Wat is de paus?, vroeg het kind

- De baas van de rooms-katholieken.

- En is die zelf ook katholiek?

Wat hierover te zeggen?

Die stond in een bundeltje dat niet Tweets heette. Het heette – wat gemakkelijk had gekund – niet eens Aforismen, Het heette Dinky Toys.

Als je die hebt gelezen, wil je nooit meer een tweet onder ogen krijgen...

jan blokker