Bergfilm met intrigerende onderlaag

Nordwand. Regie: Philipp Stölzl. Met: Benno Fürmann, Andreas Hinterstoisser, Johanna Wokalek, Ulrich Tukur. In: 6 bioscopen. ***

Hoe lang kun je kijken naar mannen die aan een bergwand hangen te bevriezen? Heel lang, als het aan de makers van Nordwand ligt, een Duitse bergbeklimmersfilm uit 2008 die in eigen land een gigantische hit was. De film is gebaseerd op belevenissen van vier jonge mannen die in de aanloop naar de Berlijnse Olympische Spelen van 1936 de beruchte noordwand van de Eiger beklimmen. Daarin was toen nog geen alpinist geslaagd, maar Berlijnse leerlingjournalist Luise denkt dat het met haar ex-dorpsgenoten Toni en Andi wel zal lukken. Zij komen uit Berchtesgaden, het Beierse dorp waar de nazitop zich vaak ophoudt.

De spanning erin houden is moeilijk bij verhalen waarvan de afloop bekend is. Dat lukt in Nordwand omdat de klimmersproblemen – afgevroren vingers, maten die je moet achterlaten – zo elementair zijn. Al wordt voor niet-klimmers dat gedoe met touwen, pikhouwelen en zekeringen op den duur wat langdradig. Zij verlangen dan naar iets meer politieke subtekst. Het bedwingen van de Nordwand, een bijna verticale ijswand van zo’n tweeduizend meter, werd door de nazi's „het laatste probleem van de Alpen” genoemd waarop „de aanval werd ingezet”. Nordwand bevat een intrigerende politieke onderlaag die nooit helemaal aan de oppervlakte komt. Die helling was regisseur Stölzl (zijn videoclip voor Rammstein werd ooit verboden wegens nazisymboliek) iets te glad. Pikant detail: de ‘bergfilm’ was ooit een Duits, romantisch filmgenre waarin Leni Riefenstahl groot werd. Dat genre leeft nu weer, dankzij Stölzl.