Hij sloot op tijd zijn wiebelbenen

Schrijfster Yasmine Allas volgt VVD-leider Mark Rutte. ‘Van de VVD maakte ik: Verantwoordelijkheid, Vrijheid, Vanzelf, Vent. De D speelde geen rol meer.’

Toen ik net in Nederland was, stotterde ik nog. Als de Nederlandse politiek ter sprake kwam, gunde ik de VVD vaak vier V’s in plaats van twee. Na verloop van tijd werden die vier V ’s voor mij ook werkelijkheid. Bij kinderen werkt dat ook zo, als ze bijvoorbeeld een liedje verkeerd meezingen.

Verantwoordelijkheid, Vrijheid, Vanzelf, Vent maakte ik van de VVD. De D speelde geen rol meer. Nu, jaren later, ontkom ik er maar niet aan weer aan mijn oerperiode te denken als ik Mark Rutte schaduw. Mark is de man die als geen ander weet hoe de vier V’s uitgevent dienen te worden.

Vrijheid, moet ik daar nog iets over zeggen tegen meemakers en nazaten van meemakers, ook al is het 65, 70 jaar geleden? Mark is nazaat, overduidelijk. Alles gehoord van de voorouders uit de Rutte-clan. Vervolgens opgeslagen, waarna uitgevent.

Verantwoordelijkheid, dat ligt bij jezelf. Het voelt heerlijk. Alle gevolgen dragen die uit jouw handelen voortkomen. Volwassen zijn heet dat. Pubers hebben het verantwoordelijk zijn nog niet helemaal onder de knie. Die laten hun rotzooi door een ander opruimen, zo werd laatst in deze krant door een wetenschapper aangetoond. Het schijnt samen te hangen met onvolgroeide delen van de hersenen. Op een gegeven moment zijn die hersenen klaar, dan onderga je een soort vuurdoop.

Bij Mark ging dat ook zo. Een paar jaar geleden merkte je aan hem dat er onder zijn schedeldak nog gewerkt werd aan de voltooiing van het brein. Rondslingerende losse ideeën, wegkijken, aarzelen als hij geen antwoord had, rommelig formuleren. Toen kwam de veldslag met de allergrootste V uit de recente geschiedenis: Verdonk. Mark werd een Vent voor het oog der natie. Ik moet bekennen dat ik toen, de vuisten gebald, tegen mijn tv-scherm heb zitten schreeuwen. Rechts Mark, let op, je wordt gepoort, het gevaar komt van rechts. Het leek alsof hij mijn hartekreet hoorde. Net op tijd wist hij de wiebelbenen te sluiten.

Vanzelf: de over andere partijen ontevreden stemmers vlogen Mark na de val van het kabinet als gebraden kippetjes in de mond. Dat was toen ook zo, in mijn wentijd. Het volk was moe van Lubbers. Bolkestein, Voorhoeve, Dijkstal en Neelie, slik eh Neelie, ja Neelie ontvingen de hordes ontevreden confessionelen met open armen. De buiging naar links vergeet ik nooit.

En nu het toch behoorlijk vanzelf is gegaan, Mark, spreek ik je toch even aan. Graag zou ik van je willen weten wat er over is van jouw linkse kant? Welke kansen heb jij te bieden aan diegenen voor wie het niet vanzelf gaat? Prins der liberalen, welke humane zekerheid heb jij te bieden aan vluchtelingen die veiligheid in ons land zoeken? Mark, ik ga je zien, man, althans als je campagneteam het toelaat. Tot morgen.

Wordt morgen vervolgd