Alleen Israël gelooft in blokkade van Gaza

Met de aanval op een hulpkonvooi, bestemd voor de bewoners van Gaza, heeft de Israëlische bezetting een nieuwe hoogte van absurditeit bereikt, zegt Gideon Levy.

De Israëlische propagandamachine heeft in zijn hopeloze staat van opwinding nieuwe records gebroken. Er zijn menukaarten uitgedeeld van restaurants in Gaza, vergezeld van valse informatie. Er is een nutteloze pr-oorlog ontketend, die maar beter nooit gestart had kunnen worden.

Wil men de ondoelmatige en illegale blokkade van Gaza handhaven en de ‘vredesvloot’ niet voor de kust van Gaza voor anker laten gaan? Er valt helemaal niets uit te leggen, zeker niet aan een wereld die nooit geloof zal hechten aan het web van verklaringen, leugens en tactische manoeuvres.

Alleen in Israël zelf aanvaarden de mensen deze bedorven waar nog steeds. Wit-geüniformeerde soldaten stonden klaar in onze naam. Zegslieden presenteerden hun misleidende verklaringen in onze naam. Deze hele groteske maskerade ging ten koste van ons, maar vrijwel niemand van ons heeft de voorstelling verstoord.

Het koor heeft liederen van bedrog en leugens gezongen. Wij zitten allemaal in dat koor, dat zegt dat er geen humanitaire crisis in Gaza bestaat. Wij maken allemaal deel uit van dat koor, dat beweert dat de bezetting van Gaza is geëindigd, en dat de ‘vredesvloot’ een gewelddadige aanval op de Israëlische soevereiniteit is – het cement is bedoeld voor de bouw van bunkers, en het konvooi werd gefinancierd door de Turkse Moslimbroederschap. De Israëlische blokkade van Gaza zal Hamas omverwerpen en Gilad Shalit bevrijden. Yossi Levy, de woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse Zaken, overtrof zichzelf toen hij stelde dat het hulpkonvooi dat op Gaza afkoerste een schending van het internationale recht was. Precies.

Het is niet de blokkade die illegaal is, maar de ‘vredesvloot’. Het volstond niet om menukaarten van restaurants in Gaza uit te delen op het kantoor van de premier (inclusief de hogelijk aangeprezen ‘beef Stroganoff’ en de spinazie-crèmesoep) en te pronken met de hoeveelheden brandstof die Israël volgens de woordvoerder van het Israëlische leger de Gaza-strook binnenbrengt. De propaganda-operatie heeft geprobeerd ons en de wereld op de mouw te spelden dat de bezetting van Gaza voorbij is, maar dat Israël sowieso de juridische bevoegdheid heeft om humanitaire hulp tegen te houden. Het is allemaal één grote brij van leugens.

Slechts één stem verpestte het feest der misleiding een beetje: een rapport van Amnesty International over de situatie in Gaza. Vier van de vijf inwoners van Gaza heeft humanitaire hulp nodig. Honderden inwoners moeten op uiterst genante wijze wachten op toestemming voor een medische behandeling en 28 van hen zijn reeds overleden. Dit alles ondanks de verklaringen van de woordvoeder van het Israëlische leger over de afwezigheid van een blokkade en de aanwezigheid van hulp.

En de voorbereidingen van de operatie doen eveneens denken aan een bijzonder amusante klucht: het koortsachtige debat onder een zevental ministers; het inzetten van de Masada-eenheid, de commando-eenheid die is gespecialiseerd in het binnendringen van gevangeniscellen; marinecommando’s met ondersteuning van de speciale antiterreureenheid van de politie en de Oketz-hondenbrigade van het leger; een speciale detentiefaciliteit in de haven van Ashdod; en het elektronische schild dat de berichtgeving over de inbeslagname van het schip en de aanhouding van de opvarenden moest tegenhouden.

En waar was dit alles tegen gericht? Tegen een paar honderd internationale activisten, voor het grootste deel gewetensvolle mensen wier reputatie de Israëlische propagandamachine heeft getracht te besmeuren. Het zijn vooral mensen die zich zorgen maken, wat hun recht en hun plicht is, ook al raakt de blokkade ons niet allemaal. Ja, deze vloot is inderdaad een politieke provocatie, maar wat is een protestactie anders dan een politieke provocatie?

Op volle zee de confrontatie met ze aan te gaan was het Israëlische equivalent van het narrenschip, dat ronddreef zonder te weten waarheen of waarom. Waarom mensen aanhouden? Zo gaat dat nu eenmaal. Waarom een blokkade? Zo is het nu eenmaal. Natuurlijk zal de ‘vredesvloot’ geen vrede brengen en de kust van Gaza niet eens kunnen bereiken. Het actieplan omvatte het verslepen van de schepen naar de haven van Ashdod, maar heeft ons opnieuw doen stranden op de rotsen van stupiditeit en onrecht. Opnieuw zullen we niet alleen worden afgeschilderd als degenen die hulp hebben tegengehouden, maar ook als de dwazen die alles doen om hun eigen positie nog verder te ondergraven. Als dat een van de doelen van de organisatoren van de ‘vredesvloot’ was, hebben zij gisteren een grote overwinning behaald.

Vijf jaar geleden, na zijn bezoek aan Israël, zei de Peruaanse schrijver Mario Vargas Llosa, winnaar van de Jerusalem Prize, dat de Israëlische bezetting de ‘groteske fase’ naderde. Het afgelopen weekeinde heeft Vargas Llosa, die zich als een vriend van Israël beschouwt, met eigen ogen kunnen zien dat die fase inmiddels nieuwe hoogten van absurditeit heeft bereikt.

Gideon Levy is redacteur van Ha’aretz. ©Haaretz.com