Koepels met pretlichtjes

Waar Langs de Tiber, tussen Ponte Milvio en Ponte dell’Industria.

Afstand 13 km

Doorkruis een oude stad langs een rivier en je ontdekt hoe ze in elkaar zit. Hoe ze haar trots in haar centrum koestert en wat ze aan haar randen uitvreet. We beslopen Parijs via de Seine, namen Londen via de Thames. Rome veroveren we door de Tiber te volgen, en van oever te wisselen door als het even kan een brug over te steken.

De beginbrug is Ponte Milvio, waar de trossen hangslotjes die aan de railing klitten getuigen van vele liefdesbanden voor het leven. Ook nu gooien stellen sleuteltjes in het bruine Tiberwater. De stroming neemt ze gauw mee.

De hemel is blauw met een neiging tot viooltjes. Rome strekt zich uit onder gevels en daken in lichte tinten. Kerken hebben pretlichtjes in hun koepels. Dit is weer om te kuieren.

We volgen de banchine, de kades dicht aan het water. Afgezien van een enkele roeiboot wordt er niet gevaren. Maar bij de Ponte Duca d’Aosta moeten we omhoog, want de kades staan onder water. Nu volgen we de oever van de woonkazernes met op vele hoeken aantrekkelijke kroegen waar op grote tv-schermen in kleine jurkjes de veline (de ‘kopieën’) de gebruikelijke lelijke ouwe kerel omstuwen. Aan de overzijde pronken palazzi. Halverwege de kadewand hangen tennisbanen, met hun eigen veline.

„Strange birds playing tennis”, zegt man.

„Mooie zin. Van wie?”

„Dat is een eigen citaat.”

We bereiken het centrum, er doemen bekende monumenten op. Ik steek een brug over en kijk uit op, hé!, het Piazza del Popolo. Dat is het Vaticaan, daar schemert het Forum Romanum, en zweeft verderop niet het dubbele wagenspan van het monument voor Vittorio Emanuele II?

Vanaf de Engelenburcht is het pad onderlangs de kademuren begaanbaar. In de bochten zijn verschillende bruggen achter en onder elkaar door te zien, zodat het lijkt of de Tiber telescopisch uitgeschoven is.

De rivier rukt zijn water de bochten om en verdwijnt achter de loodsen van de markt van de Via Portuense. Het is hier aangenaam smoezelig, met uitstallingen van helmen, wieldoppen, wasautomaten.

De Tiber leidt naar het vervallen fabriekslandschap van de geklinknagelde Ponte dell’Industria. Ik zie een lege gashouder. Niet antiek, wel monumentaal.

Informatie, routekaartje, gps-punten en foto’s via nrc.nl/weekblad