Boys & Girls Club

Mitch Credle is basketbalcoach en moordrechercheur. Een ingewikkelde combinatie.

Mitch Credle duwde een deur open met de woorden ‘Cold Case Squad’. In het hoofdbureau van politie betraden we een schemerige ruimte. Hij liep even weg om een verdachte te controleren die hij die ochtend had verhoord, ik bekeek de foto’s rond zijn bureau. Veel tieners in sportkleren en een reus van een jongen, hangend aan een basketbalring. „Jerome”, zei Mitch Credle toen hij terugkeerde.

Mitch Credle is ruim twintig jaar moordrechercheur, de laatste jaren van onopgeloste zaken. Ook is hij, nog langer, vrijwilliger in de Boys & Girls Clubs van zwart Zuidoost-Washington. Daar werd zijn beroep pas echt ingewikkeld.

Boys & Girls Clubs heb je overal in Amerika. Ze zijn opgericht om jongeren te bereiken die verder niet veel hebben. Mitch Credle (46) is er basketbalcoach, al sinds zijn achttiende, toen een rechter hem erheen stuurde. Mitch Credle had een brommer gestolen en dit was zijn community service bij een voorwaardelijke celstraf. Hij groeide op in de projects, de sociale woningbouw van Zuidoost-Washington. Butler Gardens. Je had daar toen meer drugs dan nu, maar dat was voor volwassenen. Tieners droegen nog geen wapens.

Alle coaches die hij als jongen bewonderde bij de Boys & Girls Club waren bij de politie, dus dat wilde Mitch Credle ook. Nu is hij er de enige politieman. Mensen maken tegenwoordig liever geld over dan vrijwilligerswerk te doen.

Mitch Credle is een fanatieke coach. Juist de moeilijkste jongens kan hij goed gebruiken, zei hij, de boze, atletische jongens van de straat. Agressieve spelers maken je kampioen. „Je hoeft ze alleen nog maar structuur te geven. Ze snakken naar structuur.”

Jerome was agressief. Een etter was het. Op een dag kwam hij niet meer opdagen voor de training. Mitch Credle zocht en vond Jerome Carmon, toen dertien jaar, onder een vuile deken in het bejaardenhuis voor de armen. Met zijn verslaafde moeder woonde hij clandestien in de kamer van zijn oma. De moeder deed open. Mitch Credle besliste in een seconde. „Dude”, zei hij, „Grab your clothes.”

De moeder reageerde niet eens. Nou ja, ze gaf haar zoon zwijgend een vuilniszak voor zijn kleren.

Mitch Credle had al drie kinderen toen hij met Jerome kwam aanzetten. „Hell, no!”, riep Denise, zijn vrouw. Vloekend zette ze Jerome onder de douche, kocht ze schone kleren, voedde ze hem, ging ze zielsveel van hem houden. Ja, Jerome bleef.

Maar er waren ook ruim honderd van zijn basketbalpupillen die in de cel belandden. De meesten wegens drugsbezit of overvallen. Zes oud-spelers zijn later veroordeeld wegens moord. En dertien van zijn spelers werden uiteindelijk doodgeschoten.

Als Mitch Credle nu naar een plaats van delict loopt, kan hij aan de jongens op straat zien wat hem te wachten staat. Mijden ze zijn blik, dan is de kans groot dat hij het slachtoffer of de verdachte uit een Boys & Girls Club kent. Of allebei.

De eerste keer dat dit gebeurde, bleek de verdachte een van zijn spelers en diens vader reed de jongens naar wedstrijden. Mitch Credle wilde dus weglopen. De zaak aan een ander geven. Maar toen herkende hij de huilende vriendin van het slachtoffer: haar zoon was óók een speler.

Mitch Credle heeft zijn werk als coach sindsdien niet meer willen of kunnen scheiden van zijn baan als rechercheur. Hij coacht en als het moet, dan arresteert hij zijn spelers. Hij ging erbij schrijven, om het hoofd enigszins koel te houden. Korte verhalen op Facebook, daarna een in eigen beheer gepubliceerde roman over twee jongens. Eén wordt rechercheur, de ander crimineel, maar als ze elkaar weer ontmoeten, staat niet vast wie er deugt.

Een getuige noemen ze in Zuidoost-Washington een snitch: een verrader, want je praat niet met de politie. Iets anders is ‘nee’ zeggen tegen coach Credle. Zo kreeg hij een jongen die hij sinds zijn zevende kende, zover in een moordzaak te getuigen. Een dag voordat het proces begon, is die jongen doodgeschoten. Mitch Credle vindt dat hij hem de dood heeft ingedreven.

Jerome is nu 24 jaar oud en bijna twee meter lang. Een geweldig basketballer en inmiddels in het bezit van een diploma politierecht. Ook Jerome wil naar de politieschool, maar hij besloot eerst het leger in te gaan. Het verwaarloosde, weggegeven kind wil nog steeds bewijzen dat het deugt.

„Ik moet eerst respect verdienen”, zei Jerome.

„Dude!”, riep Mitch Credle. ,,Respect?! Je bent twee meter lang! En je hebt een collegediploma!”

Dat hielp natuurlijk niet.

Deze maand wordt Jerome uitgezonden naar Afghanistan.