Tegen de vlakte (3)

P1000473Bij de Opstandingskerk in Zamoskvaretsje zijn gisteren een paar parlementsleden van zowel het stads- als het nationale parlement komen kijken. Vooral de afgevaardigde van de Communistische Partij was, als antikapitalist, stellig in zijn veroordeling van de bouwactiviteiten. Alledrie vonden ze dat die onmiddellijk moest worden stilgelegd. Niet dat er verder iets gebeurd is, want blijkbaar moet daar eerst over gestemd worden in de respectievelijke parlementen. Maar de zaak is inmiddels in de aandacht van de politiek en daarom komen nu ook de eerste Russische journalisten polshoogte nemen op de bouwplaats.

De  actievoerders hebben inmiddels het diaconiehuis overhoop gehaald. Met succes, want  er zijn waardevolle archeologische vondsten gedaan. Zoals een zeventiende-eeuwse wodkafles, een aantal bakstenen uit diezelfde tijd, een hangslot en wat houten planken die onder meer bedekt zijn met kranten uit de NEP-periode. ,,Het hoort allemaal thuis in het Kadasji-museum”, zegt Lydia Sjestakova, de beheerder van dat museum.

P1000468Aardig aan de wodkafles en die bakstenen is, dat de makers hun handtekening erop hebben gezet, in de vorm van hun initialen. De wodkaproductie  was onder de tsaren een staatsmonopolie, vandaar de dubbele adelaar op de fles. En dankzij dat signeren van die bakstenen kun je van ieder huis achterhalen wie het heeft gebouwd. 

P1000469

,,Heb je voor ons geen wodka meegebracht?” vroeg de voorman, toen ik vanmiddag op de fiets kwam aanrijden. Met zijn kameraden sloeg hij de komst van de pers gade . Nog altijd hebben hij en zijn kameraden niets te doen. ,,In de Sovjet-Unie was het beter”, zei een van hen toen. ,,Toen hadden we tenminste garanties als er zoiets als nu gebeurde en kregen we ons geld.”   Ik kon hem geen ongelijk geven. Voor veel gewone Russen is het wilde kapitalisme dat er nu bestaat een kwelling van de eerste orde. P1000476

Thuis gekomen, stond ik in de lift met de gepensioneerde kolonel, die onder me woont. Toen ik hem vertelde over de activiteiten in Zamoskvaretsje, haalde hij zijn schouders op. ,,Bent u wel eens in Barvicha geweest?” vroeg hij toen. ,,Daar wonen ze allemaal naast elkaar, die  rijke bandieten. Ik ken het daar nog uit de tijd dat er alleen maar koeien rondliepen. Maar zo gaat het nu eenmaal in een land waar geld het allerbelangrijkste is geworden.”