'Rising Sun' gaat toch nog onder in Parijs

Kimiko Date Krumm (39) baarde dinsdag opzien door in Parijs topspeelster Dinara Safina te verslaan. Het sprookje eindigde twee dagen later abrupt tegen de onbekende Jarmila Groth.

Het moet een anticlimax voor Kimiko Date Krumm zijn geweest. Twee dagen nadat de Japanse tennisster wereldnieuws werd met haar overwinning in Parijs op tweevoudig finalist Dinara Safina, beleefde de veteraan een roemloze aftocht tegen de nummer 104 van de wereld, Jarmila Groth. Na ruim een uur spelen wandelde zij al richting kleedkamer: 0-6 en 3-6.

Wellicht werkte de ambiance in het stadion Suzanne Lenglen eerder deze week inspirerend voor de 39-jarige Date Krumm. Op dezelfde plek waar zij de voormalig nummer één van de wereld versloeg, won zij vijftien jaar geleden ook al van Iva Majoli in de kwartfinale. Weliswaar werd haar opmars een paar dagen later door de Spaanse Arantxa Sánchez-Vicario gestuit, maar terug in haar geboorteland werd zij als een heldin ontvangen. „Ik bewaar goede herinneringen aan deze plek”, vertelde Date Krumm na afloop van haar zege op Safina, die de geschiedenisboeken ingaat: na Virginia Wade is zij de oudste tennisster die op Roland Garros een toptienspeelster versloeg.

Wat had ‘Rising Sun’, zoals haar bijnaam luidt, geïnspireerd om na een afwezigheid van twaalf jaar haar tennisracket weer op te pakken? Ietwat giechelend deed de ranke Japanse deze week haar verhaal. Haar echtgenoot, autocoureur Michael Krumm, had er bij haar op aangedrongen; hij was gek van de sport. Maar de voormalig nummer vier van de wereld was moe, en wilde dingen doen waar zij tijdens haar tennisloopbaan niet aan toe was gekomen. Pas toen de verveling toesloeg ging zij overstag. „En het maken van een baby lukte ook al niet”, zei zij tot hilariteit van de aanwezige journalisten.

Een exhibitietoernooi met Martina Navratilova en Steffi Graf in Japan gaf in 2008 de doorslag. De Japanse merkte dat ze aardig kon meekomen met de oud-vedetten. Zou ze het er dan toch maar weer eens op wagen? Michael Krumm stelde een plan op om zijn vrouw weer in shape te krijgen. En daarbij werd de lat in het begin niet al te hoog gelegd. „Aanvankelijk won ze niet eens van middelbare scholieren”, vertelde hij eerder deze week tegen een persbureau. „Maar toen ze er een versloeg, was het hek van de dam.” Bij haar ontboezeming over de mislukte pogingen tot gezinsstichting schrompelde Michael ineen. Maar ja, hij was wel wat van zijn vrouw gewend. Of, zoals zij het gisteren zelf zei: „Hij weet dat ik mijn eigen plan trek.”

Wie Date Krumm de afgelopen dagen in actie zag, voelde haar wilskracht. Ze mocht dan last van een slepende kuitblessure hebben – haar dokter had haar zelfs ontraden tegen Groth de baan op te gaan – maar ze wilde haar grandslamoptreden tot het uiterste rekken. „Het zit niet in mijn karakter om op te geven”, zei ze. „Al win ik maar een paar games, dan is dat beter dan de strijd niet aangaan.”

Met een ingezwachteld been begon Date Krumm gisteren aan haar partij. De Japanse maakte een futloze indruk, maar deed pogingen dat te verbloemen. Ogenschijnlijk onaangedaan liep zij na de setpauze – toen er een stand van 6-0 op het scorebord stond – naar de baseline. En ze negeerde het feit dat de fans op baan zes wel érg geestdriftig klapten als zij weer eens een punt scoorde. Op de vraag of het haar was opgevallen dat Groth zich verexcuseerde na een fraai dropshot, haalde zij haar schouders op. „Ik zou waarschijnlijk hetzelfde doen in haar positie. De wil om te winnen is groter dan het gevoel van medelijden.”

Interessant was de visie van Date Krumm op de ontwikkeling van het vrouwentennis, die zij sinds 1989, toen zij prof werd, van nabij had meegemaakt. „De speelsters van nu hebben meer snelheid en kracht, maar het ontbreekt hun vaak aan techniek en variatie. Ik houd meer van de backhand slice van Steffi Graf dan het power tennis van Serena Williams.”