Niemand juichte harder dan tickethandelaar Cupido

Wie via internet tickets koopt, wordt nu standaard misleid door de handelaar.

Vroeger ging dat anders, vertelt een oud-bookmaker.

Waarschijnlijk juichte niemand harder op 4 juli 1998 dan de Amsterdamse tickethandelaar Cupido van den Berg. Het was tijdens het WK in Frankrijk, Dennis Bergkamp schoot Nederland met een prachtig doelpunt naar de halve finale. Van den Berg had in een la thuis voor 700.000 gulden aan tickets liggen voor die wedstrijd. „Zonder dat ene doelpunt had ik de kaarten weg kunnen gooien”, vertelt hij nu.

Toen bestelde hij twee vliegtuigen en gooide hij tien telefoonlijnen open. „Duizenden klanten belden, eentje had 3.000 gulden over voor een kaartje.” Hij zegt 4 miljoen gulden aan het kampioenschap te hebben verdiend. „Ik ben een gokker”, zegt Van den Berg. „Altijd al geweest.”

Hij heet helemaal geen Cupido, maar sinds zijn jeugd noemt iedereen hem zo omdat hij klein en jong oogt. Hij werd bookmaker in zijn tienerjaren, had een koffiehuis. Landelijke bekendheid kreeg hij met zijn bedrijf Cupido Tickets dat vanaf 1993 lange tijd het grootste en enige professionele ticketbureau was. Een legende.

Cupido adverteerde voor 15.000 gulden per maand in De Telegraaf met kaarten die hij had, en die hij wilde hebben. Iedereen wist hem te vinden. Hij kon altijd leveren.

In tegenstelling tot veel van zijn opvolgers, zegt hij. „Veel van die jongens adverteren op hun sites met tientallen concerten en wedstrijden en blijken dan niet aan kaarten te kunnen komen. Ik spreek mijn voormalige klanten nog vaak. Ze klagen over kaarten die niet aankomen. Of dat ze eersterangs kaarten bestellen en derderangs tickets krijgen.” Uit onderzoek van de Consumentenautoriteit bleek gisteren dat alle tickethandelaren in Nederland de wet overtreden.

Van den Berg ging ’s nachts om half een naar het Centraal Station. De Telegraaf lag dan net in de kiosken. Hij zocht er de interessante kaarten in. „Dan belde ik direct en zei ik: ik wil ze hebben voor die en die prijs en kom ze nu halen. Ik gaf het geld aan taxichauffeurs mee.” Hij liet zijn dertig neefjes en nichtjes in de rij staan voor kaarten. Voor voetbalkaarten hadden zijn klanten het meest over: een EK, een WK, Ajax dat net begon mee te doen aan de Champions League. „Het was de tijd van de penoze”, zegt hij. „Klaas Bruinsma, Etiënne Urka, Willem Holleeder, Cor van ’t Hout, Sam Klepper – allen fanatieke Ajaxfans. Het maakte niet uit wat de kaarten kostten. Ze belden me en lieten hun loopjongens tickets bij me ophalen.”

Hij had honderd clubkaarten bij Ajax, waarmee hij toegangskaartjes voor belangrijke wedstrijden kon kopen. De clubkaarten verkreeg hij met kopieën van paspoorten van kennissen. Zijn nichtje ging rond met een draagbaar kopieerapparaat, zegt hij.

Medewerkers van drie postkantoren hielpen hem aan kaarten. „Gaf ik ze op vrijdagavond 20.000 of 30.000 gulden mee, draaiden ze de volgende ochtend als eerste een rol kaarten voor me uit.” Hij belde Carré, zei dat hij die ene bekende restaurant-eigenaar in de stad was en hij met honderd klanten naar Youp van ’t Hek wilde. „Kom maar langs, zei de mevrouw bij de kassa dan.”

Hij kocht kaarten bij een kassamedewerker van Ajax die na 27 jaar om die reden werd ontslagen. Voetballers in de selectie die hem vijftig kaarten voor een wedstrijd van het Nederlands elftal leverden. Hij zegt de kaarten ook via de voetbalclubs en de voetbalbond te hebben gekregen.

Gouden jaren. Hij kocht twee Rolexen, een Mercedes 500SL en een Mercedes 500SEC. Hij dronk niet, gebruikte geen drugs, ging de stad niet in, zegt hij. Hij durfde niet, hij was al eens bedreigd en overvallen. Bijna al zijn geld ging in de zaak. Meer advertenties, meer kaarten, meer geld. Organisatoren van concerten en wedstrijden spanden rechtszaken tegen hem aan. Cupido won ze, glansrijk.

Het EK 2000 moest zijn grote klapper worden. Van den Berg hoopte er 30 miljoen gulden op te halen. Van den Berg: „Ik had tweehonderd mensen lid laten worden van de KNVB.” Met een Noors bedrijf heeft hij een contract voor 750.000 gulden aan kaarten, Pall Mall in de Verenigde Staten bestelt voor een kleine miljoen gulden. De organisatie van het Euro 2000 spant een rechtszaak tegen hem aan en dan is het afgelopen. Hij moet meer dan twaalfduizend kaarten inleveren. Bijna tien jaar vecht hij de beslissing aan, tot de Hoge Raad de strijd in zijn nadeel beslist.

Nu rijdt hij in een dertien jaar oude Jeep. Hij betaalt 300 euro huur in de maand. Hij kreeg migraine en genas ervan, kreeg de ziekte van Crohn. Zijn vrouw herstelt van longkanker.

„Kijk eens wat ik nu op zak heb”, zegt Van den Berg, en haalt zijn zakken leeg: een paar tientjes. Hij heeft verloren.