Het verlossende doelpunt van Bergkamp als goudmijn

Verkopers van tickets op internet overtreden de wet, bleek uit onderzoek. Vroeger ging dat anders, vertelt een oud-handelaar.

Waarschijnlijk juichte niemand harder op 4 juli 1998 dan tickethandelaar Cupido van den Berg in Amsterdam. Dennis Bergkamp bracht Nederland tijdens het wereldkampioenschap voetbal met een prachtige goal naar de halve finale. Van den Berg had in een la thuis voor 700.000 gulden aan tickets liggen voor die wedstrijd. „Zonder dat ene doelpunt had ik de kaarten weg kunnen gooien”, vertelt hij.

Nu bestelde hij twee vliegtuigen en gooide tien telefoonlijnen open. „Duizenden klanten belden, eentje had drieduizend gulden over voor een kaartje.” Hij zegt vier miljoen gulden aan het kampioenschap te hebben verdiend. „Ik ben een gokker”, zegt Van den Berg. „Altijd al geweest.”

Hij heet Rudolf, maar iedereen noemt hem Cupido omdat hij klein en jong oogt. Hij werd bookmaker in zijn tienerjaren, had een koffiehuis op de veemarkt. Landelijke bekendheid kreeg hij met zijn bedrijf Cupido Tickets dat vanaf 1993 lange tijd het grootste en enige professionele ticketbureau was. Een legende. Achterin zijn kantoor konden klanten wedden op uitslagen van wedstrijden.

Cupido adverteerde voor 15.000 gulden per maand in De Telegraaf met kaarten die hij had en die hij wilde hebben. Iedereen wist hem te vinden. Hij kon altijd leveren.

In tegenstelling tot veel van zijn opvolgers, zegt hij. „Veel van die jongens adverteren op hun sites met concerten en wedstrijden en blijken niet aan kaarten te kunnen komen. Ik spreek mijn voormalige klanten nog vaak. Ze klagen over kaarten die niet aankomen. Of dat ze eersterangs kaarten bestellen en derderangs tickets krijgen.” Uit onderzoek van de Consumentenautoriteit bleek gisteren dat alle tickethandelaren in Nederland de wet overtreden.

Van den Berg liet zijn dertig neefjes en nichtjes in de rij staan voor kaarten. Voor voetbalkaarten hadden zijn klanten het meest over: een EK, een WK, Ajax dat net begon mee te doen aan de Champions League. „Het was de tijd van de penoze”, zegt hij. „Klaas Bruinsma, Etienne Urka, Willem Holleeder, Cor van Hout, Sam Klepper – allen fanatieke Ajaxfans. Het maakte niet uit wat de kaarten kostten. Ze belden me en lieten loopjongens de tickets ophalen.”

Hij had honderd clubkaarten bij Ajax, waarmee hij toegangskaartjes voor belangrijke wedstrijden kon kopen. De clubkaarten verkreeg hij met kopieën van paspoorten van kennissen. Zijn nichtje ging rond met een draagbaar kopieerapparaat, zegt hij.

Medewerkers van drie postkantoren hielpen hem aan kaarten. „Gaf ik ze op vrijdagavond 20.000 of 30.000 gulden mee, draaiden ze de volgende ochtend kaarten voor me uit.” Hij belde Carré, zei dat hij die bekende horeca-eigenaar was en met honderd klanten naar Youp van ’t Hek wilde. „Kom maar langs, zei de kassamevrouw dan."

Toen er een andere Amsterdamse handelaar kwam, Ticket Unlimited, belde hij de eigenaar. Eerst in de ochtend dat ze voor die ene wedstrijd echt 600 gulden moesten vragen. Dan in de middag: „Zei ik: het is een gekkenhuis, we moeten omhoog met die prijs!”

Gouden jaren. Hij kocht twee Rolexen, een Mercedes 500SL en een Mercedes 500SEC. Hij dronk niet, gebruikte geen drugs, ging de stad niet in, zegt hij. Alles ging in de zaak. Meer advertenties, meer kaarten, meer geld. Organisatoren van evenementen spanden rechtszaken tegen aan. Cupido van den Berg won ze, glansrijk.

Het EK 2000 moest zijn grote klapper worden. Van den Berg hoopte er 30 miljoen gulden op te halen. „Ik had tweehonderd mensen lid laten worden van de KNVB.” Met een Noors bedrijf had hij een contract voor 750.000 gulden aan kaarten, Pall Mall in de Verenigde Staten bestelde voor een kleine miljoen gulden. De organisatie van het Euro 2000 spande een rechtszaak tegen hem aan en toen was het afgelopen. Hij moest meer dan 12.000 kaarten inleveren. Bijna tien jaar vocht hij de beslissing aan, tot de Hoge Raad de strijd in zijn nadeel beslist.

Nu rijdt hij in een dertien jaar oude Jeep. Hij betaalt 300 euro huur in de maand. Hij genas van migraine, maar kreeg de ziekte van Crohn. Zijn vrouw herstelt van longkanker. „Kijk eens wat ik nu op zak heb”, zegt Van den Berg, en haalt zijn zakken leeg: een paar tientjes. Hij heeft verloren.