Dit is niet saai, dit is een speerpunt

Schrijver Yvonne Kroonenberg schaduwt Alexander Pechtold. Deel 4: Gaan we naar de koningin? Welnee, er is een debat over onderwijs in Utrecht.

Alexander Pechtold ziet er formeel uit. Een liefdeloze kapper heeft iedere nonchalante lok van zijn kapsel meedogenloos vastgespoten en hij draagt een stropdas. Gaan we naar de koningin? Welnee, er is een debat over onderwijs in Utrecht. Hij, Marja van Bijsterveldt, Tofik Dibi en Mariëtte Hamer zijn uitgenodigd door vier studentenorganisaties om hun standpunt uiteen te zetten over het niveau van hogescholen en universiteiten, de studielening of basisbeurs en het rapport van de commissie-Veerman.

„Saai hè?” zeg ik. Alexander Pechtold schudt heftig zijn hoofd. „Onderwijs is voor ons een speerpunt! En ik zorg wel dat het niet saai wordt.”

Dat doet hij ook, alleen niet met zijn argumenten. Tijdens het debat moet hij even naar buiten voor een interview met de NOS. Terwijl hij denkt er stilletjes tussenuit te zijn, schallen de woorden die hij voor de camera spreekt door de zaal. Het gaat over de AOW. Een meisje rent op luide hoge hakken naar buiten om de NOS te waarschuwen. De microfoons in de zaal zijn ontregeld en piepen.

Pechtold neemt zijn plaats weer in. Het debat is minder ontoegankelijk dan ik had gedacht. De studentenorganisaties zijn het onderling eens: zij willen dat de adviezen van de commissie-Veerman worden uitgevoerd. Wat vinden de politici? Om de beurt mogen ze iets zeggen, maar als Hamer eenmaal spreektijd krijgt, houdt ze niet meer op. Het lampje van haar microfoon brandt voortdurend. Van Bijsterveldt is ook lang aan het woord. Alleen Tofik Dibi spreekt bondig.

Ik kijk bezorgd naar Pechtolds lampje. Het licht af en toe een ogenblik op, maar dooft dan weer uit. Het lukt hem niet om ertussen te komen. Hij geeft wel veel stil spel. Hij knikt, legt zijn wijsvinger langs zijn neus, kijkt naar het plafond, vouwt zijn armen voor zijn borst. Is hij een weerwoord aan het bedenken? Of verveelt hij zich kleurenblind?

Zijn ogen lijken op de toetsen van zijn mobiel gericht. Hij zal toch warempel niet aan het twitteren zijn?

Tot besluit mogen de politici een final statement maken.

„De overgang tussen voorbereidend en hoger onderwijs moet vloeiender verlopen”, zegt Pechtold. „En er moeten meer lesuren zijn.”

De anderen krijgen ook gelegenheid. Dan is er even verwarring omdat Hamer eigenlijk nog niet is uitgesproken. Terwijl zij alsnog een final statement formuleert, buigt Alexander Pechtold zich naar Van Bijsterveldt en fluistert iets. Zij lacht. Hij werpt een korte blik op Hamer en rolt resoluut zijn papieren op.

„Wat zei je weinig”, zeg ik als het debat is afgelopen. Maar dat vindt hij helemaal niet. Wat hij te melden had, heeft hij ferm naar voren gebracht. „Volgens mij stond je te twitteren.” Maar dat is volstrekt niet waar.

Ik heb een nieuwe telefoon”, legt hij uit, „en ik was bang dat hij zou rinkelen.”

Wordt morgen vervolgd